ანტიმოდერნიზმი - მამა ალექსანდრე შმემანი - Apocalypse

ძიება
Перейти к контенту

Главное меню:

აპოსტასია > ანტიმოდერნიზმი

მოდერნისტების გალერეა:

მამა ალექსანდრე შმემანი

(1921-1983)

მამა ალექსანდრე შმემანი

რუსი მოდერნისტ-ღვთისმეტყველი, ეკუმენისტური მოძრაობის მონაწილე. "მართლმადიდებლური" მოდერნიზმის, როგორც მიმართულების დამფუძნებელი, რომელიც ასევე ცნობილია "ლიტურგიკული ღვთისმეტყველების" სახელწოდებით.

1928 წ. მან დატოვა ესტონეთი და ბელგრადში ხანმოკლე ყოფნის შემდეგ 1929 წ-ს პარიზში გადასახლდა. საშუალო განათლება მიიღო ვერსალის რუსულ კადეტურ კორპუსში (1930-1938), შემდეგ კი კარნოს ფრანგულ ლიცეუმში (დაამთავრა 1939 წ.). სწავლობდა სორბონაში.

მ. ალექსანდრე შმემანი იყო მიტრ. ევლოგი (გეორგიევსკის) იპოდიაკვანი. 1946 წლის  22 ოქტომბრიდან - დიაკვანი, 1946 წლის 20 ნოემბრიდან - მღვდელი. ხელდასხმულ იყო არქიეპ. ვლადიმირის (ტიხონიცკი) მიერ. 1946-1951 წწ. - წმმ. კონსტანტინე და ელენეს სახელობის კლამარის (საფრანგეთი) ეკლესიის მოძღვრის თანაშემწე, ეპარქიული ჟურნალის "ეკლესიის მაცნეს" რედაქტორი. 1951 წ-დან ფტი-კლამარის (საფრანგეთი) ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის შობის ეკლესიის მოძღვარი. 1951 წ-დან იმყოფება ჩრდილო ამერიკული მიტროპოლიის იურისდიქციაში. იყო სამიტროპოლიტო საბჭოს წევრი (1964-1983). 1953 წ. - დეკანოზი, 1970 წ-დან პროტოპრესვიტერი. მამა იოანე მეიენდორფთან და არქიეპისკპოს იოანესთან (შახოვსკი) ერთად დააფუძნა ამერიკის ავტოკეფალური ეკლესია.

დაამთავრა პარიზის საღვთისმეტყველო ინსტიტუტი (1945 წ.). ინსტიტუტის პროფესორებიდან დაახლოებული იყო არქიმ. კიპრიანთან (კერნი), რომელსაც ჯერ კიდევ ინსტიტუტში ჩარიცხვამდე გაეცნო და რომლის სამრევლოშიც დაინიშნა 1946 წ-ს მღვდლად ხელდასხმის შემდგომ; ასევე ა. ვ. კარტაშევთან, რომელმაც ის თავის მემკვიდრედ დატოვა ძველი და აღმოსავლეთის ეკლესიის ისტორიის სწავლების საქმეში. 1945-1951 წწ. - პარიზის საღვთისმეტყველო ინსტიტუტში ასწავლის საეკლესიო ისტორიას.

1951 წელს ნიუ-იორკის წმიდა ვლადიმირის სემინარიის მოწვევით გადადის აშშ-ში. 1951 წლიდან - დოცენტი ეკლესიის ისტორიისა და ლიტურგიკის კათედრაზე, 1960 წლიდან - პროფესორი ლიტურგიკული ღვთისმეტყველების კათედრაზე ამავე სემინარიაში, 1962-დან 1983 წლამდე დეკანი.


მოდერნისტული კრებულის "Православие в жизни" ("მართლმადიდებლობა ცხოვრებაში") (1953 წ.) მონაწილე. 1959 წ. პარიზის საღვთისმეტყველო ინსტიტუტში დაიცვა სადოქტორო დისერტაცია თემაზე: "ლიტურგიკული ღვთისმეტყველების შესავალი". ისტონის ლაფაიეტის კოლეჯისა და ბოსტონის წმიდა ჯვრის ბერძნული საღვთისმეტყველო ინსტიტუტის საეკლესიო მეცნიერებათა საპატიო დოქტორი. ასწავლიდა აღმოსავლური ქრისტიანობის ისტორია კოლუმბიისა და ნიუ-იორკის უნივერსიტეტებში, გაერთიანებულ სასულიერო სემინარიაში და ნიუ-იორკის გენერალურ საღვთისმეტყველო სემინარიაში. სამი ათეული წლის განმავლობაში ეწეოდა რელიგიურ პროგრამას რადიო "თავისუფლებაზე".

1963-1979 წლებში - რუსული სტუდენტური მოძრაობის (РСХД) თავმჯდომარის მოადგილე, 1979-1983 წლებში ამავე მოძრაობის თავმჯდომარე. საძმო "სინდესმოსისი" ერთ-ერთი დამფუძნებელი და მისი პირველი მდივანი. იყო ღირ. სერგისა და წმ. ალბანის ეკუმენისტური თანამეგობრობის წევრი. ოფიციალური მეთვალყურის სტატუსით მონაწილეობდა ვატიკანის II კრებაზე (1961-1965). მონაწილეობდა ეკლესიათა მსოფლიო საბჭოს მუშაობაში (ახალგაზრდული კომისია, ასევე კომისია "სარწმუნოება და საეკლესიო მოწყობა").  

მის შესახებ დაწერილია შემდეგი ნაშრომები:

რ. ვერშილო. მ. ალექსანდრე შმემანის მსოფლმხედველობა (Мировоззрение о. Александра Шмемана)

მ. მ. პომაზანსკი. ეკუმენიკა მართლმადიდებლური ლიტურგიკის ფონზე ( Экуменика на фоне православной литургики).


მ. რაფაელ კარელინი. მონაზვნური ავანგარდიზმის შესახებ ( О монашеском авангардизме).


პ. რაკი. წყლითა და სულით, ანუ გაჯერებული ქრისტიანობის შესახებ ( Водою и Духом, или о разбавленном Христианстве).


რ. ვერშილო. მ. ა. შმემანის იდეოლოგია ( lt Идеология о. Александра Шмемана).


რ. ვერშილო. რომანტიზმი, პანთეიზმი თუ ათეიზმი? ( Романтизм, пантеизм или атеизм?).


რ. ვერშილო. სამყარო და მითოცნობიერება ( Мироздание и мифосознание ).


რ. ვერშილო. ყოფნა არყოფნა? ( Быт или не быть?).


რ. ვერშილო. გქონდეთ რწმენა ღმრთისა ( lt Имейте веру Божию).


მისი ძირითადი შრომები:

Исторический путь православия (1954)

La primauté de Pierre dans l
Eglise orthodoxe (1960)

Введение в литургическое богословие (1961)


For the life of the world (1963)


Eastern orthodoxy (1963)


Sacraments and orthodoxy (1965)


The world as sacrament (1965)


Introduction to liturgical theory (1966)


Report on the preliminary negotiations concerning the establishment in America of the Autocephalous Church (1969)


Great Lent (1969)


О Солженицыне (1970)


Знаменательная буря. Несколько мыслей об автокефалии, церковном предании и экклезиологии (1971)


Отклик на Письмо Всероссийскому Патриарху Пимену А. Солженицына (1972)


Confession and Communion. Report to the Holy Synod of Bishops of the Orthodox Church in America (1972)


Liturgy and life (1974)


Of water and the spirit. A liturgical study of baptism (1974)


Secularism and liturgy (1976)


Church, world, mission. Reflections on orthodoxy in the West (1979)


Евхаристия: Таинство Царства (1984)


Воскресные беседы (1989)


Sermons (1991-1994)


The journals of Father Alexander Schmemann, 1973-1983 (2000)


O Death, where is thy sting? (2003)


Беседы на Радио «Свобода» (2009)


Собрание статей 1947-1983 гг. (2009)

 
TOP. GE
Назад к содержимому | Назад к главному меню