"ნეტარ არს, რომელი იკითხვიდეს და რომელნი ისმენდენ სიტყუათა ამის წინაწარმეტყუელებისათა და დაიმარხონ, რაჲ-იგი მას შინა წერილ არს, რამეთუ ჟამი ახლოს არს" (გამოცხ 1:3).
"იცი ნიშნები ანტიქრისტესი?! - დაუყოვნებლივ აუწყე ყველას!"
წმ. კირილე იერუსალიმელი (IV ს.)
"ჰე, მოვიდოდე, უფალო იესუ!" (გამოცხ. 22:20)
ბერძნული სიტყვა "აპოკალიფსისი" გამოცხადებას ნიშნავს. ღმერთი საიდუმლო, დაფარული (სიმბოლური) სახით უცხადებს რჩეულთ ძირითადად იმას, რაც მომავალში უნდა მოხდეს. გამოცხადების აღწერისას იდუმალთმხილველი სიმბოლურ ენაზე აღწერს საღმრთო ხილვას, ხოლო მათი მნიშვნელობის სწორად შესამეცნებლად ეს სიმბოლოები გაგებულ-გააზრებულ უნდა იქნეს ცნებათა იმ ენაზე, რომელსაც იდუმალთმხილველი იყენებდა. აპოკალიფსისი, რომლის დამწერია წმ. მოციქული და მახარობელი იოანე, აღსავსეა როგორც ძველაღთქმისეული, ასევე, ახალაღთქმისეული სიმბოლოებით, მაგრამ ნურავის ეგონება, რომ მათი მექანიკური შედარებით ადვილად ამოხსნის აპოკალიფსისის დაფარულ და საიდუმლო მნიშვნელობას. მართლმადიდებლური ცნობიერება წმიდა წერილის განმარტების საკითხში პრიორიტეტს ყოველთვის ანიჭებდა და დღემდე ანიჭებს წმ. მართლმადიდებლური ეკლესიის მამებს, რომლებსაც წმიდა წერილის საიდუმლოებებში წვდომის საღმრთო მადლი მათი უდიდესი ქრისტეანული მოსაგრეობისა და ღვაწლის შესაბამისად ჰქონდათ. ამიტომაც, მიუხედავად იმისა, რომ არ უგულებელვყოფთ თანამედროვე ღვთისმეტყველთა განმარტებებს, განსაკუთრებულ ყურადღებას სწორედ ეკლესიის მამათა განმარტებებს ვაქცევთ.
აპოკალიფსისის განმარტება
გამოკრებილი თანამედროვე ღვთისმეტყველთა და წმიდა მამათა თხზულებებიდან არქიეპისკოპოს პავლეს მიერ
III. საღმრთო განგებულების გამოვლენის პირველი თანამიმდევრობა (თ. 4-6)
IV. საღმრთო განგებულების გამოვლენის მეორე თანამიმდევრობა (თ. 7-11)
ზეციერ ბინადართა და ზეციური ტაძრის ხილვა (თ. 11:15-19).
V. საღმრთო განგებულების გამოვლენის მესამე თანამიმდევრობა (თ. 12-14)
დედაკაცი და ურჩხული (თ. 12);
ორი მხეცი (ანტიქრისტე და ცრუწინასწარმეტყველი) (თ. 13)
ქალწულები (თ. 14:1-5);
სამი ანგელოზი (თ. 14:6-13);
მკა და ვენახის გასხვლა (თ. 14:14-20).
VI. საღმრთო განგებულების გამოვლენის მეოთხე თანამიმდევრობა (თ. 15-19)
ანგელოზები და უკანასკნელი შვიდი წყლულება (თ. 15:1-8);
შვიდი თასი (თ. 16:1-21);
მეძავი - დიდი ბაბილონი და მხეცი (თ. 17:1-18);
ბაბილონის დამხობა (თ. 18:1-24);
სიხარული ცაში და მიწაზე (თ. 19:1-10);
თეთრი ცხენი და მისი მხედარი, რომელიც იწოდება სარწმუნოდ და ჭეშმარიტად (თ. 19:11-21).
VII. საღმრთო განგებულების გამოვლენის მეხუთე თანამიმდევრობა (თ. 20-22)
ურჩხულის ჩამწყვდევა უფსკრულში (თ. 20:1-3);
ათასწლოვანი მეუფება (თ. 20:4-6);
ეშმაკის საბოლოო დასჯა და სამარადისო ტანჯვა (თ. 20:7-10);
საბოლოო სამსჯავროს ხილვა (თ. 20:11-15);
ახალი იერუსალემი (თ. 21-22:1-5).
VIII. დასკვნა (თ. 2:6-21)