განმარტებანი - ქრისტეს სასწაულები და იგავები. 15 - Apocalypse

ძიება
Перейти к контенту

Главное меню:

სწავლანი > განმარტებანი

ქრისტეს სასწაულები და იგავები

ეშმაკთა განსხმის სასწაულნი

eshmakis_mier_mokrunchxuli_dedakacis_gankurneba

შინაარსი

სატანისგან შეკრული და მოკრუნჩხული ქალის განკურნება


(ლკ.13:10-17)


იერუსალიმისკენ მიმავალ გზაზე, ერთ-ერთ სინაგოგაში, ქრისტე თავისი ჩვეულებისამებრ, "შაბათ დღეს ასწავლიდა.


იყო იქ თვრამეტ წელიწადს უძლურების სულით შეპყრობილი ქალი, მოკრუნჩსუღს რომ არ შეეძლო წელში გამართვა. იესომ დაინახა, მიიხმო და უთხრა: ქალო, დახსნილი ხარ შენი უძლურებისგან. როგორც კი ხელი დაადო, მყისვე გაიმართა და ადიდებდა ღმერთს".

შეუძლებელია ითქვას, და ამას არც ისე დიდი მნიშვნელობა აქვს, თუ სამედიცინო თვალსაზრისით, რა სახის სნეულება სჭირდა ამ დედაკაცს. ყოველ შემთხვევაში, ეს იყო სნეულება, რომელმაც იმდენად დაამახინჯა მთელი ხერხემალი, რომ ქალის მთელი სხეული მოკრუნჩხული იყო და მოკლებული იყო მოქმედების თავისუფლებას: ასეთ შემთხვევაში, თავი თითქმის მიწამდე იხრება და ადამიანს ვერ ძალუძს დაინახოს არა მარტო ცა, არამედ გვერდზე მდგომი ადამიანების სახეც. ეს ყველაფერი დამთრგუნველად მოქმედებს ფსიქიკაზე და, გარდა ამისა, არც თუ იშვიათად არის დაკავშირებული დამტანჯველ ტკივილებთან და, რა თქმა უნდა, გამორიცხავს ყოველგვარ შრომისუნარიანობას. ლუკა მახარობელი ამბობს, რომ ამ ქალს თვრამეტი წელიწადი აწუხებდა "უძლურების სული", ანუ მის სნეულებას გააჩნდა სულიერი მიზეზი, ხოლო სხეულის ფიზიკური სიმახინჯე მხოლოდ ამის შედეგი გახლდათ. მაგრამ რა იყო ეს სულიერი მიზეზი? ამას უკვე თვით მაცხოვარი განმარტავს: "ეს ასული აბრაამისა, თვრამეტ წელიწადს შეკრული ჰყავდა სატანას" (ლკ. 13:16)

მოკრხუნჩხული დედაკაცი სინაგოგაში იყო, როდესაც იქ ქრისტე ქადაგებდა. ქალი ისმენდა მის სიტყვას, მაგრამ, სავარაუდოდ, მისი სახის დანახვა არ შეეძლო. ის თვით არ მისულა ქრისტესთან და მისთვის არაფერი უთხოვია. არამედ, თვით ქრისტემ მოიხმო იგი თავისი მოწყალებით და განკურნა ამ მტანჯველი სნეულებისგან. ქრისტე ხედავდა, რომ სნეული ქალი კაცთა მოდგმის მტრის მსხვერპლი იყო. "უძლურების სულისგან" გათავისუფლებული დედაკაცი მყისვე გაიმართა, დაინახა ქრისტე და "ღმერთი ადიდა".

ამ განკურნებაში ცხადი ხდება, რომ ქალი, თუმცა არ იყო "ეშმაკეული", რადგან ბნელი, უწმინდური ძალა არ დაუფლებია მის სულს, დემონი არ შესახლებულია მის სხეულში, როგორც ეს მთვარეულის ან ასუროფინიკიელი დედაკაცის ქალიშვილის შემთხვევაში იყო, მაგრამ უწმინდურ სულს ის შეკრული ჰყავდა, და ამის შედეგად, სხეულებრივადაც იტანჯებოდა.

ეს მოხდა განსაზღვრულ დროს, ანუ თვრამეტი წლის წინათ. იმ დროიდან, მისი ფიზიკური ჯანმრთელობა არ უმჯობესდებოდა და ქალის მდგომარეობა განუკურნებელი ჩანდა. მაგრამ ქრისტემ თავისი ძალაუფლებით უბედური ქალი "სატანის საკვრელთაგან" გაათავისუფლა.

ქალის განკურნება მოხდა შაბათს, ანუ უპირატესად ამ დღეებში ქადაგებდა ქრისტე სინაგოგებში. და, როგორც ყოველთვის ამგვარ შემთხვევაში, სჯულის მოძღვარმა, სინაგოგის მეთაურმა, აღშფოთებითა და პროტესტის გამოხატვით მიმართა იქ შეკრებილ ხალხს: "ექვსი დღეა, როცა შეიძლება საქმის კეთება, - თქვა მან, - თქვენც მაშინ მოდით განსაკურნავად, და არა შაბათს" (ანუ მან გამოიჩინა მშრალი, უსულო ფორმალიზმი). მაგრამ ქრისტემ ამხილა ფარისეველი და მიუგო: "თვალთმაქცო, განა რომელი თქვენგანი არ ახსნის შაბათს ბაგაზე დაბმულ ხარსა თუ ვირს და არ მიჰყავს დასარწყულებლად? ხოლო ეს ასული აბრაამისა (ანუ ღვთითრჩეული ერის წარმომადგენელი), რომელიც თვრამეტ წელიწადს შეკრული ჰყავდა სატანას, არ უნდა დაგვეხსნა ამ საკრველისაგან შაბათს?" სწორედ "შაბათს" აღასრულა ეს კურნაება ქრისტემ, რათა ღმრთის მიერ ისრაელისთვის აღთქმული მშვიდობა და თავისუფლება ამ ტანჯული დედაკაცისთვის სწორედ შაბათის დღეს მიეცა.

და როდესაც უფალი "ამას რომ ამბობდა, რცხვენოდა ყველას, ვინც ეურჩებოდა; მთელი ხალხი კი ხარობდა ყოველივე იმის გამო, რასაც ესოდენ სახელოვნად იქმოდა იგი".

წყარო: დეკანოზ ლევ ლიპეროვსკის წიგნიდან: "ქრისტეს სასწაულები და იგავები" (Чудеса и притчи Христовы).

eshmakeulebis gankurneba

მუნჯი კაცისგან ეშმაკის განდევნა

(მთ.9:32-34: ლკ.11:14-15)

მათე და ლუკა მახარობლები მოგვითხრობენ მუნჯი ეშმაკეულის განკურნებაზე. ეს იყო ერთი და იგივე შემთხვევა, თუ ორი სხვა ერთმანეთის მსგავსი, არაარსებითია. პირობები, ანუ მოვლენები, რომლებიც წინ უძღვის განკურნებას, მახარობლებთან სხვადასხვაა, მაგრამ განკურნების ფაქტი აღწერილია ერთნაირად. მათე მახარობელის თანახმად, განკურნება მოხდა "სახლში", როდესაც უფალმა განკურნა ორი უსინათლო. როდესაც ისინი (ანუ განკურნებული უსინათლონი) გამოვიდნენ "მათი გამოსვლისთანავე მიჰგვარეს მას ერთი კაცი, მუნჯი და ეშმაკეული. და როცა ეშმაკი განდევნილ იქნა, მუნჯმა ენა ამოიდგა; უკვირდა ხალხს და ამბობდა: არ მოსწრებია ისრაელს ამგვარი რამე. ხოლო ფარისეველნი ამბობდნენ: ეშმაკთა მთავრის შეწევნით აძევებსო ეშმაკთ".

ლუკა მახარობელთან მუნჯის განკურნება აღწერილია ქრისტეს ქადაგების შემდეგ: "ითხოვეთ და მოგეცემათ; ეძებეთ და ჰპოვებთ; დააკაკუნეთ და გაგიღებენ" და ა. შ. ამის შემდეგ კი ბრძანებს: "ერთხელ ეშმაკი განდევნა მუნჯი კაცისგან; როგორც კი გავიდა ეშმაკი, მუნჯმა ენა ამოიდგა, და უკვირდა ხალხს. ხოლო ზოგიერთმა თქვა: ეს ბელზებულის, ეშმაკთა მთავრის შეწევნით აძევებსო ეშმაკთ".

აქ ეშმაკეულობა, უპირველეს ყოვლისა, ვლინდებოდა სიმუჯეში, შესაძლოა, კიდევ რომელიმე სხვა ნიშან-თვისებაში, არა იმდენად ცხადში, რომელიც აქ არ მოიხსენიება. მაგრამ, ყოველ შემთხვევაში, ის ადამიანები, რომლებმაც ქრისტეს მუნჯი მიუყვანეს, დარწმუნებულნი იყვნენ, რომ ავადმყოფის სიმუნჯე სულიერი წარმომავლობისაა, რომ ის "ეშმაკეულია". და ისინი არ შემცდარან, რადგან ეშმაკის განდევნის შემდეგ "მუნჯმა ენა ამოიდგა". მას დაუბრუნდა მეტყველების უნარი, როგორც დასტური იმისა, რომ გათავისუფლდა ბნელ ძალთა მპყრობელობისგან.

ხაზგასასმელია ის, რომ მუნჯი ეშმაკეული ქრისტესგან არაფერს ითხოვდა და თვითონაც კი არ მისულა მასთან, არამედ მეგობრებმა მიიყვანეს. და, რომ განკურნება კვლავ და კვლავ აღსრულდა ახლობელთა თხოვნით და, უმთავრესად, ქრისტეს უდიდესი მოწყალების გამო ადამიანებისადმი, რომელსაც კაცთა მოდგმის მტერი ეშმაკი ტანჯავს.


წყარო: დეკანოზ ლევ ლიპეროვსკის წიგნიდან: "ქრისტეს სასწაულები და იგავები" (Чудеса и притчи Христовы).

 
TOP. GE
Назад к содержимому | Назад к главному меню