სხვადასხვა > ფსი-ფაქტორი
ტრანსევოლუცია. ადამიანის განადგურების ეპოქა
ავტორი: დანიელ ესტულინი
შინაარსი:
წინასიტყვაობა
პროლოგი
- სოციალური არეულობები
თავი I
- როგორ მუშაობს ფული
რატომ ანგრევს "იმპერია“ ფინანსურ სისტემას?
მოსახლეობის შემცირება და "ზრდის საზღვრები“ (რომის კლუბი)
სამმხრივი კომისია (Trilateral Commission)
ბილდერბერგის კლუბის 1973 წლის შეხვედრა და დაგეგმილი "სანავთობო თაღლითობა“
ნავთობზე ფასის 400%-იანი ზრდის "ნამდვილი“ მიზეზი
დერივატივები, იპოთეკა და სპეკულაციური ბუშტი
"რიგის დასასრული“ (შესაძლოა: "ლოდინის დასასრული“ - კონტექსტზეა დამოკიდებული)
შერწყმა და შთანთქმა - კორპორაცია "მთელი მსოფლიო“
ბანკების გადარჩენა 2009 წელს
საკრედიტო სისტემა და ფულადი სისტემა
დასასრული
დანიელ ესტულინი (დ. 1966) — დაიბადა სსრკ-ში; ამჟამად ცხოვრობს შვეიცარიაში; წერს წიგნებსა და სტატიებს და ამზადებს ტელეგადაცემებს ესპანურ, ინგლისურ და რუსულ ენებზე. ის არის ჟურნალისტი, მწერალი, ლექტორი, ეკონომიკური და პოლიტიკური საკითხების უმაღლესი დონის მრჩეველი.
დ. ესტულინის მთავარი თემაა - სამყაროს ნამდვილი ბატონები, ისინი, ვისაც დიზრაელი "ისტორიის ბატონებს", ხოლო შესანიშნავი მწერალი ო. მარკეევი - "მსოფლიო თამაშის ბატონებს" უწოდებდა. უფრო კონკრეტულად, დ. ესტულინის ჟურნალისტური გამოძიებების ცენტრშია ბილდერბერგის კლუბი, თუმცა, რასაკვირველია, არა მხოლოდ იგი.
დ. ესტულინი ესპანურ ენაზე ათზე მეტი წიგნის ავტორია, მათგან ნახევარი ინგლისურად არის ნათარგმნი. რუსეთში გამოვიდა: "ბილდერბერგის კლუბის საიდუმლოებანი" (2009), "ვინ მართავს სამყაროს, ანუ მთელი სიმართლე ბილდერბერგის კლუბზე" (2009), "ჩრდილების ოსტატები" (2010), "ტავისტოკის ინსტიტუტი" (2014).
დ. ესტულინის წიგნები 6,5 მილიონი ეგზემპლარის ტირაჟით გავრცელდა 67 ქვეყანაში და 44 ენაზეა ნათარგმნი. ბოლო ათი წლის განმავლობაში დ. ესტულინმა სტატიები გამოაქვეყნა მსოფლიოს 200 ჟურნალში, მისცა 5 ათასი ინტერვიუ; Google-ში მასზე 5 მილიონი ბმულია; YouTube-ზე - 80 ათასი ვიდეორგოლი.
დ. ესტულინის საგამოძიებო საქმიანობამ მაღალი შეფასება დაიმსახურა. 2005 წელს მისი წიგნი ბილდერბერგის კლუბზე ლეგენდარულმა კანადურმა გამოცემამ Kingston Eye Opener-მა წლის წიგნად აღიარა.
2011 წლის ივლისში იგი ჯ. კენედის სახელობის უნივერსიტეტის (ბუენოს-აირესი, არგენტინა) ოქროს მედლით Medal for Contribution to Humanity დაჯილდოვდა.
ბოლო ორი წლის მანძილზე ორი სრულიად მოულოდნელი მოვლენა მოხდა: 2014 წლის ივლისში დ. ესტულინი აშშ-ის უმაღლეს ჟურნალისტურ ჯილდოზე - პულიტცერის პრემიაზე წარადგინეს, ხოლო 2015 წლის იანვარში - ნობელის პრემიაზე (კაცობრიობის სახელით დაუღალავი ბრძოლისათვის სიმართლის ცოდნის უფლებისთვის). რასაკვირველია, არც ერთი და არც მეორე პრემია დანიელს არ მიუღია, მაგრამ საინტერესო და მნიშვნელოვანი თავად წარდგენის ფაქტია.
დ. ესტულინის ახალი წიგნი — "ტრანსევოლუცია. ადამიანის განადგურების მოახლოებული ეპოქა" — არსებითად განსხვავდება ადრე დაწერილი წიგნებისგან. წინა წიგნებში დ. ესტულინი მსოფლიო ელიტის სტრუქტურებსა და ორგანიზაციებზე წერდა, უფრო ზუსტად — მათგან ერთ-ერთზე, ბილდერბერგის კლუბზე, ზოგჯერ მისი მნიშვნელობის გაზვიადებით; რაც შეეხება იმას, რომ ამ კლუბის გარდა (რომელიც სულ უფრო ფასადად, ფარდად იქცევა, რომლის უკანაც სერიოზული ორგანიზაციული სტრუქტურები იმალება) სხვა ორგანიზაციებიც არსებობდა და არსებობს: "ჩვენ" ("ჯგუფი"), "მომლოცველთა საზოგადოება", "მონ პელერენი", "საუკუნე" (Siècle), "წრე" (Cercle), რომის კლუბი, სამხრივი კომისია — მათი სახელი ლეგიონია. ახალი წიგნი ეძღვნება იმას, რისკენაც მსოფლიო ელიტის გარკვეული ნაწილი ისწრაფვის — მის გეგმებსა და მათი განხორციელების საშუალებებს. გეგმა მარტივია: ადამიანის განადგურება, პლანეტის მოსახლეობის 2 მილიარდამდე შემცირება და მისი მორჩილ, ჩიპიზებულ ფარად გადაქცევა ნეოქურუმთა კასტის კონტროლის ქვეშ.
დ. ესტულინი აჩვენებს, თუ როგორ ხორციელდება ეს მიზანი ეკონომიკური და ბიოლოგიურ-დემოგრაფიული საშუალებებით; როგორ ვითარდება მასების პროგრამირებისა და ფსიქოსფეროზე კონტროლის დამყარების პროცესი. და ბოლოს, დ. ესტულინი განმარტავს, რა იმალება NBIC-კონვერგენციის უკან და რა არის ტრანსჰუმანიზმი - დარტყმითი ტიპის საშუალება-მიზანი, მსოფლიო ელიტის ერთგვარი მახვილი-ტერმინატორი, ახალ ბნელ საუკუნეთა მშენებლობისთვის მოედნის გამწმენდი. სწორედ ბნელსაუკუნეობა არის ახალი მსოფლიო წესრიგი, "მშვენიერი ახალი სამყარო", რომლის პირველი მსხვილი ლაბორატორიული ფორმა, XIX საუკუნის ბოლოსა და XX საუკუნის დასაწყისის ბრიტანული რეცეპტებით შექმნილი, ჰიტლერის მესამე რეიხი იყო.
რასაკვირველია, ფართო მკითხველისთვის დაწერილ წიგნში გარკვეული გამარტივებებია; რაღაც გასწორებულია; შესაძლოა კითხვები გაჩნდეს ზოგიერთ ტექნიკურ დეტალთან მიმართებით; რაღაც მოკლედაა გადმოცემული — და ეს გასაგებია. მთავარი კი ისაა, რომ მკითხველი ხელში წიგნ-გაფრთხილებას იღებს, რომლის ეპიგრაფებიც შეიძლებოდა ყოფილიყო ფუჩიკის "ადამიანებო, იყავით ფხიზლად!", ჰაშეკის "დაიმახსოვრეთ, საქონელო, რომ ადამიანები ხართ" და — რაც ყველაზე მთავარია — უძველესი "ვინც გაფრთხილებულია, ის შეიარაღებულია", ვინაიდან ცოდნა ძალაა, ცოდნა იარაღია. განსაკუთრებით მაშინ, როცა კაცობრიობის კარიბჭესთან სასიკვდილო მტერი დგას, ვისი "კართაგენიც", უფრო ზუსტად — "ნეობაბილონი" თავისი გოდოლით აუცილებლად უნდა იქნეს დანგრეული და საფუძვლიანად განადგურებული.
ა. ი. ფურსოვი
პროლოგი
კალენდარზე 2015 წელია. დიდი ინოვაციებისა და ტექნოლოგიური მიღწევების ეპოქა. მაგრამ ეს ასევე ქაოსისა და შეთქმულებების დროა: ფინანსური კრახის დრო მთელს მსოფლიოში, ადამიანთა დიდი მასების მიგრაციის პერიოდი და დრო, როდესაც მდიდრები მრავალჯერ უფრო მდიდრები და გავლენიანები ხდებიან, მაგრამ დღითიდღე სულ უფრო მეტ შიშს განიცდიან. 2015 წელს კორპორაციებს მეტი ძალაუფლება აქვთ, ვიდრე პლანეტის ნებისმიერ სახელმწიფოს. კორპორაციებმა სახელმწიფოები გააკოტრეს და მდიდართა კლასის ინტერესებს დაუქვემდებარეს. კიდევ ცოტაც და საბოლოოდ დადგება მსოფლიოს სრული შერწყმა ერთიან კორპორაციად, სახელწოდებით "მთელი მსოფლიო".
"იაფი ენერგორესურსების ოქროს ხანა დასასრულს მიუახლოვდა. ენერგომატარებლებზე კონკურენცია" (http://www.resilience.org/stories/2007-02-27/dcdc-global-strategic-trends-programme-2007-2036) ეკონომიკურ ლანდშაფტს აყალიბებს. სახნავი მიწების ნაყოფიერება შემცირდა გარემოს მდგომარეობის გაუარესების, აგრესიული მიწათმოქმედებისა და ურბანიზაციის ტემპების გამო. სურსათის დეფიციტი გლობალური მასშტაბის მასობრივ მიგრაციას იწვევს. მსოფლიოს ყველაზე მჭიდროდ დასახლებული რეგიონები — ინდოეთი, ჩინეთი და პაკისტანი — წყლის მწვავე დეფიციტს განიცდიან, რაც ისედაც არამშვიდობიან რეგიონებში კონფლიქტებს იწვევს და საომარი მოქმედებებისა და მოსახლეობის უზარმაზარი მასების გადაადგილების პროვოცირებას ახდენს. კაცობრიობა საფრთხეშია. ცვლილებები გარდაუვალია. ეს სამყაროს აღსასრული არ არის, მაგრამ ის ახლოა და უკვე შესამჩნევია. ის ჰაერში ტივტივებს და თითის წვერებით შეიძლება შეიგრძნო.
რა არის ჩვენი მომავალი? როგორ გამოიყურება ხვალინდელი დღე? რა მოგვივა ერთ წელიწადში? ერთი თაობის შემდეგ? რამდენიმე სრულიად საიდუმლო სამთავრობო კვლევა, როგორც აშშ-ში, ისე დიდ ბრიტანეთში, მომავლის მძიმე სურათებს ხატავს: მომდევნო 25 წლის მანძილზე სამყარო კოშმარად გადაიქცევა, რომელშიც, ისევე როგორც ორუელის წიგნში, დიდი ძმა, ანუ მდიდარი ელიტა, შიმშილით მომაკვდავი მოსახლეობის ხარჯზე აყვავდება.
"დემოკრატიისა" და "თავისუფლების" ცნებები მხოლოდ იმისთვის გაქრება, რომ მათ ადგილი დაიკავოს მაღალი ტექნიკური დონის დიქტატურამ, რომელიც დაფუძნებულია მუდმივ თვალთვალზე, კონტროლზე, მასმედიის მეშვეობით იდეოლოგიურ დამუშავებაზე, ძალის გამოყენებასა და პოლიციის დახმარებით ჩახშობაზე, ასევე სოციალური კლასების რადიკალურ გამიჯვნაზე. მოქალაქეთა აბსოლუტური უმრავლესობა მესამე სამყაროს ქვეყნებისთვის დამახასიათებელ პირობებში ცხოვრობს და მუდმივად იტანჯება" (იქვე) სიღატაკის, შიმშილის, დაავადებებისა და ჟლეტის გამო.
2015 წელს ელიტა ახალ ბნელ საუკუნეებში კაცობრიობის ჩაგდების შესაძლებლობას ხედავს, ის შეიარაღებულია დარვინის ყალბი რასისტულ-ევოლუციური თეორიით ბუნებრივი შერჩევის შესახებ, სადაც მოქმედებს პრინციპი "ძლიერი გადარჩება" და გამოიყენება საზოგადოებრივი პრინციპები, რომლებიც სოციალურ დარვინიზმს ავრცელებენ.
უმრავლესობას შეიძლება მოეჩვენოს, რომ ეს რომელიმე ჰოლივუდური სამეცნიერო-ფანტასტიკური და ანტიუტიპიური ფილმის სიუჟეტია, მაგრამ, გარწმუნებთ, ეს რეალობაა. ეს ყველაფერი ჩვენს გარშემო ხდება.
ასეთია ბრიტანეთის მთავრობის მიერ მომზადებული ანგარიშის დასკვნები. 2006 წლის დეკემბერში დიდი ბრიტანეთის თავდაცვის სამინისტრომ მოამზადა დოკუმენტი კაცობრიობის მომავლის შესახებ, რომლის წყაროებიც პრაქტიკულად უცნობია. თავად დოკუმენტი ეფუძნება ზესაიდუმლო მოლაპარაკებებს, რომლებიც გაიმართა 2005 წელს, ბილდერბერგის კლუბის კონფერენციის დასრულების შემდეგ, სასტუმრო Dorint Sofitel Überfahrt-ში, როტახ-ეგერნში (გერმანია). ეს ჯგუფი ბილდერბერგის კლუბის საკოორდინაციო კომიტეტმა ჯერ კიდევ 2005 წლის იანვარში, კონფერენციამდე დიდი ხნით ადრე, საგულდაგულოდ შეარჩია. თავად ბილდერბერგის კლუბის კონფერენცია 5 მაისს დაიწყო და სამ-ნახევარი დღის განმავლობაში მიმდინარეობდა.
მას შემდეგ, რაც მონაწილეთა უმრავლესობა 8 მაისს, დღის მეორე ნახევარში დაიშალნენ, ბილდერბერგერთა მცირერიცხოვანი რჩეული ჯგუფი ფართო საზოგადოებისთვის დახურულ რინგბერგის ციხესიმაგრეში (Schloss Ringberg) გაემგზავრა, რომელიც ბავარიის ალპებში მდებარეობს და ტეგერნზეს გადაჰყურებს. ციხესიმაგრე ვიტელსბახების ოჯახის წევრმა, ბავარიის ჰერცოგმა ლეოპოლდმა ააგო, რომლებიც ბავარიას 800 წელზე მეტი ხნის განმავლობაში მართავდნენ.
ხუთი თვით ადრე, ბილდერბერგის კლუბის წინასწარ შეხვედრაზე 2005 წლის იანვარში, სხვადასხვა ქვეყნის წარმომადგენლებს კლუბში სთხოვეს, აბსოლუტური საიდუმლოების დაცვით შეექმნათ სამუშაო ჯგუფი და მოემზადებინათ დეტალური ანგარიშები მოსახლეობის, ბუნებრივი რესურსების ხელმისაწვდომობის, კონფლიქტების პრევენციის, ეკონომიკური საკითხებისა და სხვ. თემების შესახებ. მოხსენებები, ისევე როგორც მაისში ბილდერბერგის კლუბის შეხვედრის შედეგების მიხედვით გამოტანილი დასკვნები, კვლავ განიხილებოდა 9 და 10 მაისს რინგბერგის ციხესიმაგრეში საიდუმლო შეხვედრების დროს.
იმის შესახებ, რომ ბილდერბერგის კლუბის წევრთა ძირითად შეხვედრას ეს თათბირები მოჰყვა, არავინ იცოდა, გარდა ბილდერბერგის კლუბის საკოორდინაციო კომიტეტისა და კლუბის ყველაზე გავლენიანი წევრების რჩეული ჯგუფისა. ამ საიდუმლო შეხვედრებმა კაცობრიობის ბედი განსაზღვრა. მათი მიზნები ჭეშმარიტად თავხედურია.
სამუშაო ჯგუფის რჩეული წევრები ბილდერბერგის ელიტის "ნაღების ნაღებია": ჯგუფის დიდი ხნის თავმჯდომარე ეტიენ დავინიონი, კომპანია Suez-Tractebel-ის ვიცე-პრეზიდენტი; ფრანსიშკუ პინტუ ბალსემანი, პორტუგალიის ყოფილი პრემიერ-მინისტრი, ზეროვნულ დონეზე ყველაზე გავლენიანი და კულისებს მიღმა მოღვაწეთაგან ერთ-ერთი; წარდგენის არ სჭირდება დევიდ როკფელერს; ტიმოთი ფ. გაითნერი, ნიუ-იორკის ფედერალური სარეზერვო ბანკის იმდროინდელი პრეზიდენტი, ხოლო შემდგომში პრეზიდენტ ბ. ობამას პირველი ვადის ფინანსთა მინისტრი; რიჩარდ ნ. ჰაასი, გავლენიანი ამერიკული ანალიტიკური ცენტრისა და საერთაშორისო ურთიერთობათა საბჭოს ხელმძღვანელი; ვიქტორ ჰალბერშტადტი, ჰოლანდიის ლაიდენის უნივერსიტეტის ეკონომიკის პროფესორი და ბილდერბერგის კლუბის ყოფილი თავმჯდომარე; ალან ბ. ჰაბარდი, პრეზიდენტ ბუშის მრჩეველი ეკონომიკურ საკითხებში და თეთრი სახლის ეროვნული ეკონომიკური საბჭოს დირექტორი; ჯეიმზ ლ. ჯონსი, ევროპაში მოკავშირეთა ჯარების მთავარსარდალი (ნატო-ს გაერთიანებული შეიარაღებული ძალები ევროპაში); ჰენრი კისინჯერი; ჰენრი კრავისი, კერძო ინვესტიციების ფონდის Kohlberg Kravis Roberts & Co. პარტნიორ-დამფუძნებელი, და მისი მეუღლე მარია-ხოსე კრავისი, ანალიტიკური ცენტრ ჰადსონის ინსტიტუტის მკვლევარი; ბეატრისი, ნიდერლანდების იმდროინდელი დედოფალი; მატიას როდრიგეს ინსიარტე, Grupo Santander-ის აღმასრულებელი ვიცე-თავმჯდომარე, რომელიც ბოტინის ოჯახის ინტერესებს წარმოადგენდა; პიტერ დ. საზერლენდი, Goldman Sachs-ისა და British Petroleum-ის თავმჯდომარე; ჟან-კლოდ ტრიშე, ევროპის ცენტრალური ბანკის პრეზიდენტი; იაკობ ვალენბერგი, შვედეთის ყველაზე გავლენიანი ოჯახის წარმომადგენელი; ჯეიმზ დ. ვულფენსონი, მსოფლიო ბანკის თავმჯდომარე, და პოლ ვულფოვიცი, რომელიც იმ დროისთვის მსოფლიო ბანკის ხელმძღვანელის თანამდებობაზე ჯერ კიდევ არ იყო დანიშნული.
ეს მამაკაცები და ქალები არც მეტი, არც ნაკლები — კაცობრიობის მომავლის დაგეგმვით იყვნენ დაკავებულნი. გადაწყვეტილებები, რომლებიც მათ რინგბერგის ციხესიმაგრის დახურულ კარს მიღმა მიიღეს, ორ წელიწადში კაცობრიობის ისტორიაში ყველაზე შორსმჭვრეტელური მოხსენების საფუძველი გახდება.
მოხსენებაში "სტრატეგიული ტრენდები 2007–2036" დიდი ბრიტანეთის მთავრობა თითქოსდა უფრო მაღალ ინსტიტუტ-შუამავლად არის წარმოდგენილი. 91-გვერდიანი დოკუმენტი წარმოადგენს დიდი ბრიტანეთის სამომავლო სტრატეგიული ეროვნული მიზნების მიღწევის გეგმას, რომელიც ეფუძნება მსოფლიო ფინანსების, ეკონომიკის, პოლიტიკის, დემოგრაფიული და ტექნოლოგიური სფეროსა და ბაზრების ძირითადი რისკებისა და სავარაუდო რყევების ანალიზს. მოხსენების მთავარი შედეგი გახდა თავდაცვის პოლიტიკის სამომავლო კონტექსტის მრავალგანზომილებიანი ანალიზი მთელი ერთი თაობის სიცოცხლის პერიოდზე. მოხსენება "სტრატეგიული ტრენდები 2007–2036" დიდი ბრიტანეთის თავდაცვის პოლიტიკის საფუძველია. მოხსენების თანახმად, მომავალი "ხასიათდება ურთიერთდაკავშირებული ცვლადების დამაბნეველი რაოდენობით" (DCDC Strategic Trends Report (დიდი ბრიტანეთის თავდაცვის სამინისტროს განვითარების, კონცეფციებისა და დოქტრინის ცენტრის ანგარიში: "სტრატეგიული ტენდენციების პროგრამა 2007–2036")).
2015 წლისთვის მსოფლიო მოსახლეობის 50%-ზე მეტი არა სოფლის, არამედ ქალაქურ გარემოში იცხოვრებს. მოხსენებაში ნათქვამია: "მოხდება ღარიბთა დასახლებებისა და დაუგეგმავი, სტიქიური ქალაქური დასახლებების მნიშვნელოვანი ზრდა, რაც გაზრდის რესურსულ დანახარჯებს და გარემოზე ზემოქმედებას" (იქვე. გვ. 9).
ცუდი საცხოვრებელი პირობები, სუსტი ინფრასტრუქტურა, შესამჩნევი მარგინალიზაცია, სოციალური დეპრივაცია, სიღარიბის სხვადასხვა დონეები და უკმაყოფილების მწვავე გრძნობა კიდევ უფრო მნიშვნელოვანი გახდება და უმნიშვნელოვანეს პოლიტიკურ პრობლემებად გადაიქცევა, "რომლებიც ფორმირდება მრავალი ტრანსნაციონალური მორალური სამართლიანობის პრობლემის ირგვლივ, მათ შორის სხვადასხვა ინტენსივობისა და ზემოქმედების გაცხარებული მასობრივი პოლიტიკური აქტივობის პირობებში" (იქვე. გვ. 13).
მოხსენებაში პირდაპირ წერია: "ყველა საზოგადოებაში, გარდა ყველაზე ფინანსურად უზრუნველყოფილისა, კაცობრიობის დიდი ნაწილი მომავალშიც სიდუხჭირეში იქნება... ხოლო აბსოლუტური სიღარიბე გლობალურ გამოწვევად დარჩება“ (იქვე. გვ. 33).
მოხსენებაში არა მხოლოდ პოტენციური სამხედრო საფრთხეებია განსაზღვრული, არამედ განხილულია მიღწევები იმ სფეროებში, რომლებიც უფრო ფართო სტრატეგიულ კონტექსტს ჩამოაყალიბებენ, რომლის ფარგლებშიც თავდაცვის სამინისტროს მოქმედება მოუწევს. მოხსენების მთავარი თემებია მოსახლეობა და პლანეტა დედამიწის რესურსები. მოხსენებაში ღია ტექსტით არის ნათქვამი: ...ჰუმანიტარული კატასტროფის გაზრდილი რისკის შესახებ, რომელიც გამოწვეულია კლიმატური ცვლილებების, ბუნებრივი რესურსების დეფიციტის, სიმდიდრის არათანაბარი განაწილების, დაავადებების შედეგებისა და ხელისუფლების უუნარობის ერთობლიობით, გაუმკლავდეს მოსახლეობის ზრდასა და ურბანიზაციას (იქვე. გვ. 6).
ანგარიშში არა მხოლოდ განსაზღვრულია პოტენციური სამხედრო საფრთხეები, არამედ განხილულია მიღწევებიც იმ სფეროებში, რომლებიც ჩამოაყალიბებს უფრო ფართო სტრატეგიულ კონტექსტს, რომლის ფარგლებშიც თავდაცვის სამინისტროს მოუწევს მოქმედება. ანგარიშის მთავარი თემებია დედამიწის მოსახლეობა და რესურსები. ანგარიშში პირდაპირ არის ნათქვამი: …გაიზრდება ჰუმანიტარული კატასტროფის რისკი, რომელიც გამოწვეულია კლიმატის ცვლილებებით, ბუნებრივი რესურსების დეფიციტით, სიმდიდრის არათანაბარი გადანაწილებით, დაავადებათა შედეგებითა და ხელისუფლების უუნარობით - გაუმკლავდეს მოსახლეობის ზრდასა და ურბანიზაციას (იქვე. გვ. 6).
ერთი თაობის განმავლობაში, 2007-დან 2036 წლამდე, მოსახლეობის აფეთქება მოხდება 7 მილიარდი ადამიანიდან თითქმის 10 მილიარდამდე. ამასთან, მსოფლიო მოსახლეობის ზრდის 98% ნაკლებად განვითარებულ ქვეყნებზე მოვა. 2036 წლისთვის მსოფლიო მოსახლეობის თითქმის ორი მესამედი წყლის დეფიციტის ზონებში იცხოვრებს. საკვების, წყლის, წამლებისა და სამედიცინო დახმარების ნაკლებობამ, სათანადო ჰიგიენის, განათლებისა და პირველი აუცილებლობის საგნების არქონამ შეიძლება ერთი რამ მოასწავოს — კოლაფსი.
ყოველგვარი შელამაზებისა და სიტყვების შერჩევის გარეშე, ანგარიშის ავტორები ღიად აცხადებენ: "მზარდი უფსკრული უმრავლესობასა და მცირერიცხოვან, მკვეთრად გამორჩეულ ზემდიდრებს შორის, დიდი ალბათობით, სულ უფრო მზარდ საფრთხეს შეუქმნის სოციალურ წესრიგსა და სტაბილურობას. ასეთ პრობლემებთან შეჯახებისას, მსოფლიოს გაჭირვებულები შესაძლოა გაერთიანდნენ, გამოიყენონ ცოდნაზე, რესურსებსა და უნარებზე წვდომა, რათა ტრანსნაციონალური პროცესები საკუთარი კლასის ინტერესებში განსაზღვრონ“ (იქვე. გვ. 80).
კაცობრიობის ამ ნაწილში მზარდი უიმედობის შედეგი იქნება "სამოქალაქო ომი, ძალადობა სხვადასხვა თემის წარმომადგენლებს შორის, არეულობა და უწესრიგობა, ყოვლისმომცველი კრიმინალი და ანარქია" (იქვე. გვ. 68)..
იმის გათვალისწინებით, რომ ფინანსური ბაზრები დაღმასვლით ჯოჯოხეთისკენ მიექანებიან და გლობალურ ეკონომიკას სრული კრახი ემუქრება, მოხსენების ავტორები წინასწარმეტყველებენ "უმკაცრეს საფასო შოკს, რომელიც, სავარაუდოდ, გამოწვეული იქნება ენერგორესურსების გამოყენების ნახტომით ან რამდენიმე მოუსავლიანობით" (იქვე. გვ. 78), რაც "პროვოცირებას მოახდენს დომინოს ეფექტზე, რომელსაც თან ახლავს საკვანძო საერთაშორისო ბაზრების კრახი მთელ რიგ სექტორებში" (იქვე. გვ. 78). ასეთი კრახის შედეგებმა, რომლებიც მოიცავენ მთელ გლობალიზებულ ეკონომიკას, შეიძლება საერთაშორისო პოლიტიკური სისტემის დაშლა და სრული ეკონომიკური კოლაფსი გამოიწვიოს.
ნიშნავს თუ არა ეს, რომ საფრთხე მთელ კაცობრიობას ემუქრება? არა. რადგან "სამოქალაქო თავისუფლებების გაქრობის“ პირობებშიც კი ზემდიდრები დაცულნი იქნებიან "ტექნიკური მიღწევებისა და საყოველთაო-სადღეღამისო მეთვალყურეობის“ წყალობით. ამას თუ დავუმატებთ "მაღალი მგრძნობელობის ხელმისაწვდომ და ყველგანმყოფ მონაცემთა ბაზებს, ე.წ. "სამეთვალყურეო საზოგადოების" წარმოშობა სულ უფრო და უფრო დაანგრევს პირადი სივრცის უფლებებს, რასაც თან მოჰყვება შესაბამისი შედეგები სამოქალაქო თავისუფლებისა და ადამიანის უფლებების სფეროებში“ (იქვე. გვ. 61).
ეროვნული სახელმწიფოების ნგრევისა და გლობალიზებული ბაზრით ერთმანეთთან დაკავშირებული ეკონომიკური მეგა-ბლოკების ფორმირების ფონზე, დამოუკიდებელ ქვეყნებს ჩაანაცვლებს "მეგა-ქალაქები“. ანგარიშში მეგა-ქალაქი განისაზღვრება როგორც "განვითარებად რეგიონში მდებარე დიდი ქალაქი“, რომლის მუდმივი მოსახლეობა 20 მილიონზე მეტია. მასობრივი მიგრაციის შედეგად შექმნილი ასეთი ქალაქები წარმოუდგენელ მასშტაბებამდე გაიზრდება და "იმ დროისთვის უკვე სისტემური ანარქიითა და უუფლებობით, ასევე ძალადობის მაღალი დონით დაიტანჯება“ (იქვე. გვ. 12).
მეგა-ქალაქები, რომლებიც ვერ გაუმკლავდებიან ხალხის ნაკადს, …2035 წლისთვის ჩამოიშლებიან. ამის შედეგები შეედრება… სახელმწიფოების კრახს, რომელიც თავის მხრივ, შესაძლოა, ქალაქების კრახმაც დააჩქაროს (იქვე. გვ. 28).
აშშ-ის უახლესი გამოცდილების გათვალისწინებით, დიდი ქალაქის სამხედრო სტაბილიზაციას, სავარაუდოდ, სამხედრო მდგომარეობის შემოღება დასჭირდება ან, როგორც ანგარიშში ეშმაკურადაა ნათქვამი, "…ყოვლისმომცველი უწყებათაშორისი მიდგომა, პროფესიული უნარები და დაკისრებული ამოცანების შესრულებისადმი მტკიცე ერთგულება“ (იქვე. გვ. 30).
"ტექნიკური მიღწევები და უპირატესობა გამოიწვევს იმას, რომ ომები სახელმწიფოებს შორის კი არ იწარმოებს, არამედ, უფრო მეტად, ქალაქებში დაფუძნებულ ადგილობრივ არარეგულარულ მეტოქეებს შორის, რომლებსაც ექნებათ ურბანულ პირობებში გადარჩენისა და საბრძოლო მოქმედებების განვითარებული უნარები“ (იქვე. გვ. 30).. ამას სოციალური უწესრიგობა, ანუ სოციალური ტურბულენტობა ეწოდება.
სოციალური არეულობები
სოციალურ არეულობათა თეორია, ე. წ. "მომავალ შეძრწუნებათა ეფექტების შემსუბუქება", შემუშავდა ორი გამოჩენილი ფსიქოლოგის, ერიკ ტრისტისა (Eric Trist) და ფრედერიკ ემერის (Frederick Emery) მიერ. ამ თეორიის თანახმად, მოსახლეობის მომზადება, ანუ "შემსუბუქება" შესაძლებელია ისეთი მასობრივი მოვლენების საშუალებით, როგორიცაა ენერგიის ნაკლებობა, ფინანსურ-ეკონომიკური კრახი ან ტერორისტული თავდასხმები. "თუ "შეძრწუნებები" საკმარისად ხშირად და ერთმანეთთან ახლო-ახლო ხდება და ორგანიზებულია მზარდი ინტენსივობით, შესაძლებელია მთელი საზოგადოების მასობრივი ფსიქოზის მდგომარეობაში ჩაგდება", - ამტკიცებდნენ ტრისტი და ემერი. ისინი ასევე მიიჩნევდნენ, რომ "ინდივიდები ერთმანეთისგან გათიშულნი იქნებიან ახალი, შოკისმომგვრელი რეალობის საშინელებისგან გაქცევის მცდელობებში; ადამიანები რეალობის უარყოფის მდგომარეობაში ჩაეფლობიან, პოპულარულ გართობასა და დროისტარებაში პოვებენ ნუგეშს, მაგრამ ამასთანავე მრისხანებისკენ იქნებიან მიდრეკილნი".
რა არის ნათქვამი ანგარიშში "სტრატეგიული ტრენდები 2007–2036" სოციალური ტურბულენტობის, მასობრივი ფსიქოზისა და მოსახლეობის მომზადების შესახებ?
"რეგულარული სამხედრო ფორმირებები სულ უფრო ხშირად იქნებიან გამოყენებულნი ისეთ პირობებში, სადაც მოქმედებენ არარეგულარული შეიარაღებული ძალები, მაგალითად, უკანონო შეიარაღებული ფორმირებები, ბანდები, ნახევრად ოფიციალური მოლაშქრე ფორმირებები, კერძო სამხედრო კომპანიები, ტერორისტები და ამბოხებულები, ხშირად როგორც მოწინააღმდეგეები, მაგრამ ზოგჯერ როგორც ნეიტრალური მხარეები ან თუნდაც პარტნიორები" (იქვე. გვ. 70.)
ამას ტერორის სტრატეგიის საშუალებით საბრძოლო სულისკვეთების შელახვა ეწოდება. სინამდვილეში კი აქ საქმე გვაქვს ერთი მედლის ორ მხარესთან. ერთი მხრივ, ეს არის მიმართული ზემოქმედება ფარული, დახვეწილი მანიპულაციის საშუალებით, და აზრებსა და ადამიანურ ცნობიერებაზე კონტროლი ტელევიზიისა და ზოგადად გართობის ძალაუფლების გამოყენებით; "იყენებენ რა იმათ მუდმივად განახლებად სიას, ვინც ამერიკის მტრებად მიაჩნიათ, ასევე დაბნეულ და შეშფოთებულ ამერიკულ საზოგადოებას, რომლის კორპორატიული საინფორმაციო სააგენტოები სულ უფრო ზედაპირულ საინფორმაციო ფონს ქმნიან და ამავდროულად მონაწილეობენ ერთგვარ ორუელისეულ კაბუკის თეატრში, სამართლიანობისა და ბალანსის თეატრში" (Gould, Elizabeth; Fitzgerald, Paul 9–11, Psychological Warfare and the American Narrative.URL: https://www.boilingfrogspost.eom/2011/08/10/911-psychological-warfare-the-american-narrative-part-i/). ამავე დროს, მეორე მხრივ, "პარადიგმის პირდაპირი და ღია ცვლილება, ბაზისური კონცეფციების შეცვლა, პარამეტრების გაფართოება და მოედნისა და თამაშის ყველა წესის შეცვლა, რომელთა მეშვეობითაც საზოგადოება საკუთარ თავს განსაზღვრავს დროის განსაკუთრებულად მოკლე მონაკვეთში" (Quinn, John News Hawk, 10 October, 1999).
ხელოვნურად შექმნილი სოციალური არასტაბილურობის მეშვეობით, მოსახლეობის წინააღმდეგ ფსიქოლოგიურ ომში მონაწილე ერთ-ერთი საკვანძო ფიგურაა კურტ ლევინი, ჯგუფური დინამიკის ერთ-ერთი ფუძემდებელი და ადრეული ფრანკფურტის სკოლის წარმომადგენელი, რომელმაც გერმანია ჰიტლერის ხელისუფლებაში მოსვლის შემდეგ დატოვა. შემდეგი ამონარიდი მისი წიგნიდან "დროებითი პერსპექტივა და მორალური მდგომარეობა" აჩვენებს ფსიქოლოგიური ომის მისეულ გაგებას:
""ტერორის სტრატეგიის" მეშვეობით საბრძოლო სულისკვეთების შელახვის ერთ-ერთი ძირითადი ტექნიკა სწორედ ასეთ ტაქტიკაში მდგომარეობს — ადამიანის გაურკვევლობაში ყოლა მისი პოზიციებისა და მოლოდინების მიმართ. ამასთან ერთად, თუკი მკაცრ დისციპლინურ ზომებსა და კარგი მოპყრობის დაპირებებს შორის ხშირი რყევებისა და ერთმანეთის საწინააღმდეგო სიახლეების გავრცელების გამო, ამ სიტუაციის "კოგნიტიური სტრუქტურა" სრულიად გაუგებარი ხდება, მაშინ ინდივიდმა შეიძლება საერთოდ ვეღარ გაიგოს, თუ რომელ შემთხვევაში რომელი კონკრეტული გეგმა მიაახლოებს ან დააშორებს მას საკუთარ მიზანს. ასეთ პირობებში თუნდაც ისინი, ვისაც აქვთ მკაფიო მიზნები და მზად არიან რისკისთვის, პარალიზებულნი იქნებიან სერიოზული შინაგანი კონფლიქტებით იმასთან დაკავშირებით, თუ როგორ იმოქმედონ" (Lewin К. (1942), Time Perspective and Morale, in G. Watson, ed., Civilian Morale, second yearbook of the SPSSL, Boston: Houghton Miffliა).
ფსიქოლოგიის, სოციოლოგიისა და ფსიქიატრიის დარგში ბოლო ორმოცდაათი წლის განმავლობაში ჩატარებული კვლევები მოწმობს, რომ არსებობს მკაფიოდ გამოკვეთილი საზღვრები იმ ცვლილებათა რაოდენობისა და ხასიათის მიმართ, რომელთა დაძლევაც ადამიანის გონებას ძალუძს. სასექსის უნივერსიტეტთან არსებული ტავისტოკის ინსტიტუტის სამეცნიერო პოლიტიკის კვლევითი ცენტრის (Science Policy Research Unit, Sussex University) თანახმად, "მომავალი შეძრწუნებები" განიხილება როგორც "ფიზიკური და ფსიქოლოგიური ტანჯვა, გამოწვეული ადამიანის გონების გადაწყვეტილების მიღების მექანიზმზე ზედმეტი ზეწოლით". სხვა სიტყვებით რომ ვთქვათ:
"...მოვლენათა სერია, რომელიც იმდენად სწრაფად მიმდინარეობს, რომ ადამიანის ტვინს არ ძალუძს ინფორმაციის აღქმა" (The Story of the Committee of 300, John Coleman, Global Review Publications, 4th edition, 2006). ერთ-ერთ სცენარს "ზედაპირულობა" (superficiality) ეწოდება. ემერისა და ტრისტის მიხედვით, უწყვეტი განსაცდელების შემდეგ, ზემოქმედების ქვეშ მოქცეული მოსახლეობის დიდი ნაწილი აღმოაჩენს, რომ აღარ სურს არჩევანის გაკეთება, რითაც ამცირებს "საკუთარი სურვილების ფასეულობას... ამგვარი სტრატეგიის გატარება შესაძლებელია მხოლოდ კაცობრიობის იმ უფრო ღრმა ფესვების უარყოფით, რომლებიც... ადამიანებს პიროვნულ დონეზე აერთიანებს, უარყოფს რა მათ ინდივიდუალურ სულიერ თვისებებს" (იქვე).
ჭარბობს აპათია, რასაც ხშირად წინ უსწრებს გააფთრებული ძალადობა, რაც დამახასიათებელი იყო, მაგალითად, ლოს-ანჯელესის ქუჩის ბანდებისთვის 1960-იან და 1980-იან წლებში. ემერი და ტრისტი ამას გაუცხოებაზე გაცემულ ორგანიზებულ სოციალურ პასუხს უწოდებენ, რომელიც აღწერილია ენტონი ბერჯესის რომანში "მექანიკური ფორთოხალი" (Anthony Burgess, A Clockwork Orange), როგორც საზოგადოება, სადაც ინფანტილური ცხოველური რისხვა ბატონობს. "ასეთი ჯგუფის მართვა ადვილი ხდება და იგი მორჩილად, ყოველგვარი წინააღმდეგობის გარეშე მიჰყვება ბრძანებებს, რაც სწორედ ამ წვრთნის მიზანს წარმოადგენს", — ამატებენ ტრისტი და ემერი. უფრო მეტიც, გაუცხოებულ ზრდასრულებს არ შეუძლიათ ზნეობრივი ავტორიტეტის მოხვევა საკუთარი შვილებისთვის, რადგან ისინი ზედმეტად არიან გატაცებულნი ტელევიზიის მიერ შთაგონებული ინფანტილური ფანტაზიებით. და თუ ეჭვი გეპარებათ ჩემს სიტყვებში, შეხედეთ დღევანდელ უფროს თაობას, რომელმაც კონფლიქტში შესვლის ნაცვლად, შეურიგდა მომავალს მოკლებული საკუთარი შვილების ზნეობრივ დაცემას. ამგვარად, ზრდასრულები თვითონვე მივიდნენ უფრო დაბალი ზნეობრივი ნორმების მიღებამდე.
ზუსტად ისე, როგორც ოლდოს ჰაქსლის (Aldous Huxley) ნარკოტიკებით მართულ "საოცარ ახალ სამყაროშია" (Brave New World), აქ არც ზნეობრივი და არც ემოციური არჩევანია. "ყვავილების ბავშვები" (Flower children) და ვიეტნამის ომის დროინდელი ნარკოტიკებით გაჟღენთილი ამბოხებები — იდეალური მაგალითებია იმისა, თუ როგორ მუშაობს ეს სცენარი.
მსგავსი "ხშირი რყევები" რამდენიმე სცენარის მიხედვით ვითარდება. პირველი მათგანია — "სტაბილური, როდესაც ადამიანები მეტ-ნაკლებად ახერხებენ ადაპტაციას იმის მიმართ, რაც მათ თავს ხდება, ან მოუსვენარი, ტურბულენტური, რომლის დროსაც ადამიანები ან იღებენ ზომებს ზეწოლის შესასუსტებლად, ან ეგუებიან გარემოს სრულ დაძაბულობას. თუ არეულობები არ წყდება ან ძლიერდება, მაშინ გარკვეულ მომენტში ადამიანები კარგავენ პოზიტიური ადაპტაციის უნარს. ტრისტისა და ემერის მიხედვით, ადამიანები არაადეკვატურნი ხდებიან — ისინი ირჩევენ ზეწოლაზე ისეთ პასუხს, რომელიც აუარესებს მათ ცხოვრებას. ისინი იწყებენ რეალობის ჩახშობას, უარყოფენ რა მის არსებობას და ქმნიან სულ უფრო და უფრო ინფანტილურ ფანტაზიებს, რომლებიც მათ გამკლავებაში ეხმარება. მზარდი სოციალური არასტაბილურობის პირობებში ადამიანები ცვლიან თავიანთ ფასეულობებს და ადგილს უთმობენ ახალ, უარეს ფასეულობებს, რომლებშიც ნაკლებია ადამიანურობა და მეტია ცხოველურობა" (Wolfe, Lonnie Turn off your TV, New Federalist, 1997. P. 12–13).
მეორე სცენარია — "საზოგადოების სეგმენტაცია და მისი უფრო მცირე ნაწილებად დაყოფა. ამ სცენარში თითოეული ჯგუფი — ეთნიკური, რასობრივი ან სექსუალური ხასიათისა — სხვა ჯგუფის წინააღმდეგაა განწყობილი. ერები იშლებიან რეგიონულ ჯგუფებად, ხოლო მათი შემადგენელი ტერიტორიები, თავის მხრივ, კიდევ უფრო მცირე ნაწილებად იხლიჩებიან ეთნიკური საზღვრების გასწვრივ" (იქვე). ტრისტი და ემერი ამას უწოდებენ "შიდა და ჯგუფგარე ცრურწმენების გაძლიერებას, რადგან ადამიანები ცდილობენ გაამარტივონ საკუთარი არჩევანი. სოციალური გაყოფის ბუნებრივი ხაზები ბარიკადებად იქცევიან".
ანგარიშში "სტრატეგიული ტრენდები" პასუხი არსებობს ამაზეც. არასახელმწიფო აქტორები სულ უფრო ხშირად:
"...გამოყენებულ იქნებიან უფრო ფართო წრის პირთა და სტრუქტურების მიერ, თუნდაც კრიმინალური, ტერორისტული და მეამბოხე ჯგუფების მიერ, როგორც საშუალება მათი იძულებითი და ძალადობრივი ქმედებების შესავსებად. ასეთი ფორმირებები უკიდურესად არასტაბილურნი იქნებიან, დაიშლებიან ან მაშინ, როცა მიზნები მიღწეულია, ან მაშინ, როცა უფრო შესაფერისი შესაძლებლობები ჩნდება. ამასთან, ისინი, ვინც ყველაზე ნაკლებად არიან შეზღუდულნი იურიდიული პასუხისმგებლობით ან ზნეობრივი მოსაზრებებით, დიდი ალბათობით, ყველაზე ეფექტიანად იმანიპულირებენ რბილი ძალის გამოყენებით" (Доклад Центра по развитию, концепциям и доктрине Министерства обороны Великобритании «Программа стратегических трендов 2007–2036». С. 55).
ასეთ ფსიქოლოგიურ და პოლიტიკურ დეზინტეგრაციაზე საზოგადოების პასუხს წარმოადგენს ფაშისტური სახელმწიფო, შექმნილი ორუელის რომან "1984"-ის საზოგადოების მიხედვით. ამ წიგნში დიდი ძმა აკონტროლებს ადამიანების ცხოვრებასა და კონფლიქტებს საზოგადოების შიგნით; უსასრულო ომს:
"აწარმოებს თითოეული მმართველი ჯგუფი საკუთარი ქვეშევრდომების წინააღმდეგ, და ომის მიზანი არის არა ტერიტორიის ხელში ჩაგდება ან მისი თავიდან აცილება, არამედ საზოგადოებრივი წყობის უცვლელად შენარჩუნება" (Orwell, George 1984, Signet 1961. 270р).
"ინფორმაციული და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიები (ICT), სავარაუდოდ, იმდენად ფართოდ გავრცელდება, რომ ადამიანები მუდმივად იქნებიან მიბმულნი ქსელზე ან ორმხრივ საინფორმაციო ნაკადზე, რაც გარდაუვალ საფრთხეს უქმნის სამოქალაქო თავისუფლებებს; კავშირის არარსებობა შეიძლება საეჭვოდ იქნას აღქმული" (DCDC Strategic Trends Report (Доклад Центра по развитию, концепциям и доктрине Министерства обороны Великобритании «Программа стратегических трендов 2007–2036»). С. 58).
ანგარიშის, "სტრატეგიული ტრენდები" ავტორები მსგავს უსასრულო კონფლიქტს წინასწარმეტყველებენ.
ICT-ის მზარდი გავრცელება საშუალებას მისცემს ინტერესთა ჯგუფებს, სწრაფად ჩამოყალიბდნენ და მოკლე დროში მიაღწიონ მნიშვნელოვანი რაოდენობის ადამიანთა კოორდინირებულ მობილიზაციას.
სწრაფი მობილიზაცია — ფლეშ-მობი — შეუძლიათ განახორციელონ სახელმწიფოებმა, ტერორისტებმა და დამნაშავეებმა. ასეთი მობილიზაცია შეიძლება გავრცელდეს გაფანტულ თემებზე საერთაშორისო საზღვრების მიუხედავად, რაც აიძულებს უსაფრთხოების ძალებს, მზად იყვნენ ასეთი პოტენციური მანევრირებისა და ძალების თავმოყრის უნარისთვის (იქვე. გვ. 63).
უაღრესად მნიშვნელოვანია, რომ "განვითარების ასეთი დონე მოითხოვს ყველა ინსტრუმენტის შეთანხმებულ და სრულ გამოყენებას და სახელმწიფო ხელისუფლების ყველა სტრუქტურის მონაწილეობას, აგრეთვე კრიზისების მოგვარებაში ან კონფლიქტების გადაჭრაში ჩართული ყველა შესაბამისი უწყებისა და ორგანიზაციის თანამშრომლობას" (იქვე. გვ. 70). რას ნიშნავს ეს? ეს ნიშნავს საომარ მდგომარეობას.
წინააღმდეგობა დამსხვრეულია და "მომავალი შეძრწუნებების" მესამე სცენარი — ყველაზე დაძაბული — გულისხმობს საკუთარ "პირად სამყაროში წასვლას და ყველა იმ სოციალური კავშირისგან განრიდებას, რომელსაც შეეძლო ადამიანი ჩაერთო სხვის საქმეებში" (Wolfe, Lonnie Turn off your TV, New Federalist, 1997. P. 13). ტრისტი და ემერი დარწმუნებულნი არიან, რომ ადამიანები მზად იქნებიან მიიღონ "ადამიანის გარყვნილი არაადამიანობა, რაც ნაციზმს ახასიათებდა". აუცილებელი არ არის ნაცისტური სახელმწიფოს სტრუქტურა, არამედ ნაცისტური საზოგადოების ზნეობრივი სახე.
ასეთ სახელმწიფოში რომ გადარჩნენ, ადამიანებს მოუწევთ ან დაემორჩილონ სახელმწიფოს, ან იატაკქვეშეთში ჩავიდნენ. და კვლავ, მოხსენების "სტრატეგიული ტრენდები" შესაბამისად:
"ყველა სავარაუდო მომავალი მოწინააღმდეგე აღიარებს იატაკქვეშეთში წასვლის უპირატესობას, თუ მათ სურთ თავიდან აიცილონ მუდმივი თვალთვალი და არ სურთ გახდნენ რთულად ორგანიზებული შეიარაღებული ძალების სამიზნე და ობიექტი, განსაკუთრებით კი იმათი, რომლებიც იყენებენ საჰაერო პლატფორმებსა და სისტემებს. მომავალში სახელმწიფოები შეეცდებიან უმსხვილესი საკვანძო ცენტრები და ძირითადი საბრძოლო სიმძლავრეების უდიდესი ნაწილი განათავსონ მიწისქვეშ. ანალოგიურად, არარეგულარული მტრული ფორმირებები დაფუძნდებიან მიწისქვეშა ქსელებში როგორც თავდასხმისთვის, ასევე თავდაცვისთვის, უპირველეს ყოვლისა, რთულ ურბანულ გარემოში" (DCDC Strategic Trends Report (Доклад Центра по развитию, концепциям и доктрине Министерства обороны Великобритании «Программа стратегических трендов 2007–2036»), С. 73).
წინააღმდეგობის დაძლევის მეთოდები, ყველა ინსტრუმენტის სრული გამოყენება და სახელმწიფო ხელისუფლების ყველა სტრუქტურის ჩართვა, სწრაფი მობილიზაცია, "ფლეშ-მობები", ყველგან გამოყენებული ინფორმაციული და საკომუნიკაციო ტექნოლოგიები, საზოგადოების სეგმენტაცია, ყველგან გამეფებული უკანონობა და ძალადობის მაღალი დონე, მაღალმგრძნობიარე და ყოვლისშემძლე მონაცემთა ბაზები, "თვალთვალის საზოგადოების" აღმოცენება, სამოქალაქო თავისუფლებების გაბუნდოვნება, ჰუმანიტარული კატასტროფა.
სწორედ ასე გამოიყურება უახლოესი მომავალი. ჩვენ ინსტინქტურად ვიგერიებთ მსგავს დასკვნებს, მაშინაც კი, თუ ისინი გამყარებულია სანდო მტკიცებულებებით საიდუმლო ანგარიშიდან, რომელიც მომზადებულია მთავრობის მიერ და შესრულებულია ბილდერბერგის კლუბის ავტორების მიერ. "თუმცა ჩვენ უნდა მოვიკრიბოთ სიმხნევე და მივცეთ ამ მტკიცებულებებს საშუალება, წარმოადგინონ ყველაფერი ისე, როგორც არის, რადგან, როგორც მკითხველი შეიტყობს, სასწორზე დევს არა მარტო ჩვენი ხედვა რეალობის მიმართ. მიუხედავად იმისა, ეჭვქვეშ აყენებს თუ არა ჩვენს მსოფლმხედველობას ამ მასალაში წარმოდგენილი გამოცხადებები, თუ ნამსხვრევებად აქცევს მას, საქმის არსი არ იცვლება. შეთქმულება რეალურია და ის გრძელდება, ხოლო 2001 წლის 11 სექტემბერი მხოლოდ პრელუდია იყო იმისა, რაც ჩვენთვისაა გამზადებული" (Bain, S.K. The Most Dangerous Book in the World, Trine Day, 2012).
ჩვენ ნამდვილად ჯოჯოხეთის კარიბჭესთან ვდგავართ. და ის გზები, რომლებითაც ჩვენ მივდივართ, ახლა განსაზღვრავენ, ვიცხოვრებთ თუ არა XXI საუკუნეში როგორც დამოუკიდებელი რესპუბლიკები — ეროვნული სახელმწიფოები, თუ როგორც ჩაგრული, ნაგავში გადაყრილი და ყოველივე ადამიანურისგან დაცლილი მონების გროვა.
გაგრძელება იქნება.
წყარო: Даниэль Эстулин. Трансэволюция. Эпоха разрушения человека. // Книжный мир. 2015 г.
მასალა ითარგმნა და მომზადდა საიტ "აპოკალიფსისის" რედ. მიერ. თბილისი. 2026 წ.