თავფურცელი - აპოკალიფსისი

Перейти к контенту
ჩვენი გვერდები სოციალურ ქსელებში:


ელექტრონული ფოსტა: apocalypsege@gmail.com // apocalypticsite@gmail.com
ღმრთის განცხადება. ნათლისღება უფლისა ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩვენისა იესუ ქრისტესი.
ღმრთის განცხადება. ნათლისღება უფლისა ღმრთისა და მაცხოვრისა ჩვენისა იესუ ქრისტესი

6 იანვარი (ძვ. სტ.) / 19 იანვარი (ახ. სტ.)

მეშვიდე ბეჭდის მოხსნამდე ზეციური ხილვები იხსნებოდა და ვითარდებოდა თანიმდევრულად, ამიტომაც განსაკუთრებული სირთულე იმის გასაგებად, თუ რა რის შემდეგ მოდის, პრაქტიკულად არ წარმოიშვებოდა. მაგრამ მე-8 თავიდან დაწყებული ზეციური პანორამები იწყებენ გადაკვეთას და ნაწილობრივ ედებიან კიდეც ერთმანეთს, ასეთი ფრაგმენტების რაოდენობა კი თანდათანობით მრავლდება, - ასე რომ სიმბოლური მოვლენების განყოფა "თანმიმდევრულ" და "პარალელურ" მოვლენებად, თანაც ამ დროს დარჩე ერთიანი აზრობრივი ხაზის ჩარჩოებში, სულ უფრო და უფრო რთულდება.



"და როცა ახსნა მეშვიდე ბეჭედი, ასე, ნახევარი საათით დუმილი ჩამოვარდა ზეცას" (გამოცხ. 8:1). ყველაზე საზოგადო აზრით მდუმარება, რომელიც გამეფდა ცაში ბოლო, მეშვიდე ბეჭდის მოხსნისას, მოწმობს იმაზე, რომ საღმრთო გამოცხადება, რომელიც დაფარული იყო ზეციურ წიგნში და, რომელსაც კრავი აუწყებს მთელ ახალაღთქმისეულ ეკლესიას, წინასწარმეტყველურ და აზრობრივ ასპექტში სრულიად დასრულდა.




"ამიტომაც არიან ღვთის ტახტის წინაშე, ვისაც დღე და ღამ ემსახურებიან მის ტაძარში, და ტახტზე მჯდომარე მათ შორის დაიმკვიდრებს" (გამოცხ. 7:15).



"მომმართა ერთმა უხუცესმა და მითხრა: ვინ არიან ეს სპეტაკი სამოსით მოსილნი, ან საიდან მოსულან? მე მივუგე: უფალო ჩემო, შენ იცი. ხოლო მან მითხრა: ესენი არიან დიდი ურვიდან მოსულნი, რომელთაც გარეცხეს და კრავის სისხლით გაასპეტაკეს თავიანთი სამოსი" (გამოცხ. 7:13-14).



"შემდგომ ამისა, გავიხედე და, აჰა, ურიცხვი ხალხი, რომელსაც ვერვინ დათვლიდა, ყოველი ხალხისა და ტომისაგან, ერისა და ენისაგან, სპეტაკი სამოსით მოსილი იდგა ტახტისა და კრავის წინაშე, და ხელთ ეპყრა პალმის რტონი.  ხმამაღლა ღაღადებდნენ და ამბობდნენ: ხსნა ჩვენი ღმერთის, ტახტზე მჯდომარისა, და კრავისაგან არის!" (გამოცხ. 7:9-10).



"და მომესმა აღბეჭდილთა რიცხვი: ას ორმოცდაოთხი ათასი იყო აღბეჭდილი ისრაელის ძეთა ყოველი ტომიდან:  იუდას ტომიდან თორმეტი ათასი აღბეჭდილი, რუბენის ტომიდან თორმეტი ათასი, გადის ტომიდან თორმეტი ათასი, ასერის ტომიდან თორმეტი ათასი, ნეფთალების ტომიდან თორმეტი ათასი, მანასეს ტომიდან თორმეტი ათასი, სიმონის ტომიდან თორმეტი ათასი, ლევის ტომიდან თორმეტი ათასი, ისახარის ტომიდან თორმეტი ათასი, ზაბულონის ტომიდან თორმეტი ათასი, იოსების ტომიდან თორმეტი ათასი, ბენიამინის ტომიდან თორმეტი ათასი აღბეჭდილი" (გამოცხ. 7:4-8).



"და ვიხილე სხვა ანგელოზი, მზის აღმოსავლით აღმომავალი, რომელსაც ჰქონდა ცოცხალი ღმერთის ბეჭედი, და ხმამაღლა შესძახა ოთხ ანგელოზს, რომელთაც მიეცა ვნება მიწის და ზღვისა: ნუ ავნებთ ნურც მიწას, ნურც ზღვას, ნურც ხეებს, ვიდრე არ აღვბეჭდავთ ბეჭდით ჩვენი ღმერთის მონათა შუბლებს" (გამოცხ. 7:2-3).


1. იობის პიროვნება (იობი 1:1-5)

"იყო ერთი კაცი ყუცის ქვეყანაში, სახელად იობი. ალალი, წრფელი, ღვთისმოშიში და ბოროტებას განრიდებული იყო ეს კაცი" (იობი 1:1). იობის წიგნის უკვე ამ პირველ ფრაგმენტში, ძველი მამების აზრით, მოცემულია საკმაოდ მნიშვნელოვანი და მრავალრიცხოვანი ცნობები, რომლებიც აუცილებელია სიუჟეტური თავისებურებებისა და ბიბლიის მოცემული განყოფილების სულიერი მნიშვნელობის აღსაქმელად.

.



"შემდგომ ამისა, ვიხილე ოთხი ანგელოზი, ქვეყნის ოთხსავ კიდეზე მდგარი, და ეპყრათ ოთხი ქარი მიწისა, რათა არ ექროლა ქარს არც ხმელზე, არც ზღვაზე და არც რომელიმე ხის მიმართ" (გამოცხ. 7:1).


განყოფილება I. ოკულტიზმის ისტორია. 4 მაგია

მაგია ყოველთვის არსებობდა ანტიკური ადამიანის რელიგიურ საქმიანობაში. მაგიის მეშვეობით ის ცდილობდა თავისი ძალაუფლება დაემყარებინა იმათზე, რაც მისი საკუთარი ძალებისთვის მიუწვდომელი იყო, და ცდილობდა ამ ძალაუფლებაში დამკვიდრებას.


თუ გაინტერესებთ რატომ არის ეშმაკის თავი გამოსახული ამ სტატიის მთავარ ფოტოზე, გეტყვით, - ეს იმიტომ, რომ ის ბუკვალურად მთავარ დეკორს წარმოადგენდა მეფ-ის 2024 წლის შეხვედრაზე დავოსში. კარგი იქნებოდა, რომ ეს მხოლოდ ხუმრობა ყოფილიყო, მაგრამ, სინამდვილეში რეალობა ზოგჯერ სასაცილოზე მეტად არის სატირალი. აი 6 ყველაზე გიჟური და სულელური მომენტი დავოს-2024-ზე.



სპილენძის სამსხვერპლოსა და უზარმაზარი სპილენძის ხელსაბანის გარდა, რომელიც "მემკვიდრეობად" შემორჩა ისრაელს მოსეს საველე კარვიდან, სოლომონის ტაძარში იმყოფებოდა ორი "საყოველთაო მთის კიდევ ერთი ხელთქმნილი სიმბოლო, რომელიც სპილენძის ორ სვეტშია მონიშნული, რომლებიც ჩარჩოსავით ამშვენებდნენ ტაძრის სტოას (შესასვლელს).


(2024 / 1)

ამ სტატიაში: ქლოია კარდაშიანი სუპერ-სატანურ ფოტოსესიაში, კაილი ჯენერი ილუმინატების სუპერ-ფოტოსესიაში და, კიდევ იმის შესახებ, რომ მოდის სამყაროში ხდება საშინლად არასწორი ამბები.


(გაგრძელება)

"და გრაგნილივით შეგრაგნილი შეიკრა ზეცა და ყოველი მთა და კუნძული თავ-თავიანთი ადგილებიდან იძრნენ. ქვეყნის მეფენი და მთავარნი, ათასისთავნი, მდიდარნი და ძლიერნი, ყოველი მონა და თავისუფალი მღვიმეებსა და მთის გამოქვაბულებს შეეფარნენ. და მთებსა და კლდეებს შებღავლეს: დაგვემხეთ თავს და ტახტზე მჯდომარის სახისა და კრავის რისხვისაგან დაგვფარეთ; ვინაიდან მოვიდა დიადი დღე მათი რისხვისა, და ვინ შეიძლებს დადგომას?" (გამოცხ. 6:14-17).


"და როცა ახსნა მეექვსე ბეჭედი, შევხედე და, აჰა, საშინლად იძრა მიწა, და გაშავდა მზე, როგორც ძაძა, და სისხლივით გაწითლდა მთვარე. და დაცვივდნენ ზეცის ვარსკვლავნი ქვეყნად, როგორც ლეღვის ხე, მძვინვარე ქარით რხეული, ყრის მიწაზე თავის ყვავილებს" (გამოცხ. 6:12-13).



"და როცა ახსნა მეხუთე ბეჭედი, საკურთხევლის ქვეშ ვიხილე მათი სულები, ვინც მოკლულ იქნენ ღვთის სიტყვისა და მოწმობისთვის, რომელიც ჰქონდათ. ხმამაღლა შეღაღადეს და თქვეს: როდემდის, მეფეო, წმიდაო და ჭეშმარიტო, არ განსჯი და შურს არ იძიებ ჩვენი სისხლისთვის მიწის მკვიდრთაგან?" (გამოცხ. 6:9-11).



სანამ "აპოკალიფსისის ოთხი მხედრის" სიმბოლოს შინაარსზე ვილაპარაკებდეთ, უბრალოდ აუცილებელია აღვნიშნოთ ის მნიშვნელოვანი გარემობა, რომ პირველი ოთხი ბეჭდის მოვლენები პირდაპირ არიან დაკავშირებულნი წინასწარმეტყველ ზაქარიას მიერ თავის დროზე ნანახ "ზეციურ ცხენებთან და ეტლებთან", - ხოლო წინასწარმეტყველ ზაქარიას ხილვები დაკავშირებულია ბაბილონის სამოცაათწლოვანი ტყვეობიდან ებრაელთა დაბრუნებასთან; ანუ განეკუთვნებოდა იმ დროებას, როდესაც ტაძარი და ქალაქი, რომლებიც ქალდეველებმა დაანგრიეს ისრაელის დატყვევების დროს, ურთულეს პირობებსა და უდიდესი შრომის შედეგად კვლავ შენდებოდა (ზაქ. 2:6-9), შეად.: "აღდგება ქუჩა და უბანი, ოღონდ ძნელბედობის ჟამს" (დან. 9:25).



"და როცა ახსნა მეოთხე ბეჭედი, მომესმა ხმა მეოთხე ცხოველისა, რომელმაც თქვა: მოდი! შევხედე და, აჰა, ჩალისფერი ცხენი, ხოლო სახელი მისი მხედრისა - სიკვდილი; ჯოჯოხეთი მოსდევდა მხედარს და მიეცა მას ხელმწიფება მეოთხედზე დედამიწისა, რათა მუსრი გაავლოს მახვილითა და შიმშილით, სიკვდილითა და მიწიერ მხეცთა პირით" (გამოცხ. 6:7-8).
"და როცა ახსნა მესამე ბეჭედი, მომესმა ხმა მესამე ცხოველისა, რომელმაც თქვა: მოდი! გავიხედე და, აჰა, შავი ცხენი, და მასზე მჯდომს ხელთ ეპყრა სასწორი" (გამოცხ. 6:5).
გვეუწყა, რომ ჟამი აღსრულდა და მოვიდა ის, ვის შესახებაც წინასწარმეტყველნი ადრევე მიუთითებდნენ და ვისი ხილვაც მართლებს ასე სურდათ. იგი გამოჩნდა დღეს და ჟამიც დღეს აღსრულდა; ღმერთი ხორციელად იშვა და ადამიანთა შორის მიმოვიდოდა. ამ დღის შესახებ ათი წლის წინ არ გაგვიგია, ვინაიდან მრავალი წლის წინ გაცხადდა და თქვენი გულმოდგინებით ყვავილიც გამოიღო. არავინ შესცოდოს და ახლად და ძველად არ მოიხსენიოს ეს დღესასწაული. ახლა, რადგან ახალია და ახლა გავიგეთ, ძველად - იმის გამო, რომ სხვა დღესასწაულთა თანასწორია და სწრაფად მიაღწია მათ მსგავს პატივს; ჩვენში დიდი ხანი არ არის, რაც შემოაღწია და მაშინვე ისე აღორძინდა, ისეთი ნაყოფი გამოიღო, რომ ახლა ეკლესია სავსეა და შევიწროებული მრავალი ერისკაცის მოსვლით.
"და როცა ახსნა მეორე ბეჭედი, მომესმა ხმა მეორე ცხოველისა, რომელმაც თქვა: მოდი! გამოვიდა მეორე ცხენი, წითელი, და მასზე მჯდომს მიეცა მიწიდან მშვიდობის აღხოცის ძალა, რათა მუსრს ავლებდნენ ერთმანეთს: და მიეცა მას მახვილი დიდი" (გამოცხ. 6:3-4).
შეკითხვა: რას ნიშნავს მიჰყვე ღმრთის ნებას? ამგვარ რჩევას ხშირად ვისმენთ მღვდლებისგან და ნაცნობი მორწმუნე ადამიანებისგან, მაგრამ სავსებით არ მესმის როგორ უნდა მივყვე ღმრთის ნებას, როგორ გავიგო რაში გამოიხატება ეს ნება? შინაგან ხმას ვუსმინო? მაგრამ როგორ განვასხვავო საკუთარი ხმა ღმრთის ხმისგან? იქნებ მღვდლის დარიგებებია უფლის ხმა?
გასაოცარია, რომ თანამედროვე, და ერთი შეხედვით, განათლებული ადამიანები ელემენტარულ საკითხებში ვერ ერკვევიან! ის, რომ მართლმადიდებლები ქრისტეს შობას აღნიშნავენ 25 დეკემბერს მრავალ "ქრისტიან" ადამიანში იწვევს ტვინის აფეთქებას... წლიდან წლამდე სასხვათაშორისოდ მოსროლილი ფრაზები გამაოგნებელ რეაქციას იწვევენ ოფისურ თანამშრომელთა შორის.

იმის შემდეგ, რაც გვამცნობს ქრისტეს სახელისთვის გადატანილ ჭირვებათა შესახებ, მოციქული პავლე კორინთელებს იმ უჩვეულო გამოცხადებაზე ესაუბრება, რომელიც მან ღმრთისგან მიიღო, - მის ატაცებაზე "მესამე ცამდე". მოციქული აზუსტებს, რომ ეს მოხდა "თოთხმეტი წლის წინათ" (2 კორინთ. 12:2), ანუ დაახლოებით 44 წელს, მისი მისიონერული მსახურების დაწყების წინ (საქმე 11:25-26). მოციქულს თითქოსდა სურს თქვას, რომ ამით არც ახლა შეიქებდა თავს, რომ არა საჭიროება - მოციქულებრივი ღვაწლის ავტორიტეტის, მაშასადამე, თვით ქადაგების საგნის დაცვა.

ბარაკ და მიშელ ობამების მიერ პროდუსირებული ფილმი "უკან მოიტოვე მსოფლიო" მოგვითხრობს ამერიკის საშინაო კოლაპსზე. და, სიმბოლიზმის მეშვეობით, ფილმს სინამდვილეში სურს, რათა ვიფიქროთ, - ამერიკა ასეთ კოლაფსს ნამდვილად იმსახურებს. აი ჩვენი აზრი ფილმზე და ის შემაშფოთებელი მინიშნებები, რომლებსაც ფილმში ვკითხულობთ.
3. ანტიკური წარმართობა - ოკულტიზმის ოქროს ხანა

ადამიანის ყოფიერების სულიერი სფერო შედგება რწმენისა და ცხოვრების მჭიდროდ ურთიერთდაკავშირებული ფაქტორებისგან, ანუ საქმეებისგან. რწმენა, როგორც ადამიანის სულიერი არსის გამოხატულება შობს ცხოვრების გარკვეულ წესსაც. თუკი რწმენა ეფუძნება და იკვებება ღმრთის მადლით, მაშინ ადამიანის სიცოცხლე სავსეა ჰარმონიით, სილამაზით, სიხარულით და სულიერი სიმშვიდით. ბიბლიას ეს აზრი წითელ ზოლად გასდევს; სადაც არის ღმერთი - იქ არის წესრიგი და ჰარმონია.

წინა სტატიაში შევეცადეთ მოგვეთხრო ათი მცნებისა და მოსეს რჯულის შესახებ. იმის შესახებაც, რომ ეს ორი სხვადასხვა რჯული იყო. შედეგად ერთი მათგანი (დეკალოგი, ანუ ათი მცნება) ჩადებული იყო მისთვის სპეციალურად შექმნილ აღთქმის კიდობანში. რადგან ის წარმოადგენდა აღთქმის საფუძველს, რომელიც შემდეგში ძველი გახდა ადამიანთა მიერ მცნებათა მრავალჯერადი დარღვევის გამო. ხოლო მეორე, მოსეს რჯული, აღთქმის კიდობნის მარჯვნივ იდო. ის არ წარმოადგენდა აღთქმის საფუძველს.
ალბათ, პირველი ასოციაცია ძველ აღთქმასთან - ეს არის ძველაღთქმისეული რჯული, ძველაღთქმისეული მცნებები. ამ სტატიაში განვიხილოთ ორი ძირითადი რჯული, რომელიც იმ ძველ დროში უფალმა გადასცა ადამიანებს. დავიწყოთ იმ საკითხით, თუ როდის იქნა მოცემული რჯული.
რა უნდა ვქნათ, თუკი ვიღაც ჩვენს წინააღმდეგ და ჩვენდა საუბედუროდ "ჯადოს" აკეთებს? ამ შეკითხვით ხშირად მიმართავენ მართლმადიდებელ მღვდელმსახურებს. რა ვქნათ? როგორი სანთელი უნდა დავანთოთ და სად? რომელი ლოცვა წავიკითხოთ? როგორ დავიცვათ თავი?
მაცხოვრის მიერ მოცემული ეს აკრძალვა მამად წოდებასთან დაკავშირებით უკვე დიდი ხანია საცდურის ლოდად იქცა არა მარტო პროტესტანტული რელიგიური მიმართულებებისთვის, არამედ, გარკვეულწილად, მართლმადიდებელი ქრისტიანებისთვისაც. რადგან პირველებს, ეს მცნება ესმით ბუკვალურად, ვარდებიან აშკარა უკიდურესობაში, რომელიც ეწინააღმდეგება წერილს. ხოლო მეორენი, თუმც უწოდებენ მამას თავიანთ მშობლებსა და მოძღვრებს, მაინც ვერ ხსნიან, რატომ აკეთებენ ამას და რატომ არ იკრძალება იგი.
ერთი შეხედვით, ეს არის საკმაოდ მარტივი კითხვა, მაგრამ უფრო სერიოზული განხილვისას დავინახავთ, რომ არც ისე მარტივადაა საქმე, როგორც გარეგნულად შეიძლება ჩანდეს. ამისთვის ჯერ საჭიროა გავერკვეთ საერთოდ რატომ დააწესა ღმერთმა ასეთი აკრძალვა? და საქმე მარტო ხორის ხორცში როდია. საქმე იმაშია, რომ ძველ აღთქმაში საზოგადოდ საკვები, და არა მარტო საკვები, წმიდა და უწმინდურ კატეგორიებად იყოფოდა.
სიტყვა "მოდი", რომელიც ისმის პირველი ბეჭდის მოხსნის შემდეგ, - ერთადერთი ზეციური განკარგულებაა გამოცხადების წიგნში, რომელიც ითქვა "მგრგვინავი ხმის" მიერ (იხ. გამოცხ. 6:1) (თვით კითხვა "ვინ არის ღირსი" (გამოცხ. 5:2), რომელიც ესმა სამყაროს ყველა ბინადარს, მოცემული იყო "ხმამაღლა" მღაღადებელი ანგელოზის, და არა "მგრგვინავი ხმის" მიერ).
მდინარე აქერონის ბნელ პლიაჟთან დგანან გულგრილნი. ისინი, ვინც ცხოვრებაში მხოლოდ საკუთარ თავზე ფიქრობდა, ვინც არასოდეს წირავდა თავის სიცოცხლეს არაფრისა და არავისთვის, არანაირი რწმენისთვის, არანაირი მსოფლმხედველობისთვის, არანაირი იდეისთვის. მოძულებულნი სამოთხისა და ჯოჯოხეთის მიერ, ისინი დახეტიალობენ ბნელ პლიაჟზე და თავს ეხვევათ საშინელი მწერები, საკუთარ სისხლს აწოვებენ მიწაზე მხოხავ მატლებს.
ადამიანის მსგავს რობოტს იაპონელმა ინჟინრებმა მინდარი უწოდეს. გამოცემა Japan Times-ის ცნობით, ის გარეგნულად წააგავს მოწყალების მითოლოგიურ ქალღმერთ ქენონს (Canon). ანდროიდის ძირითადი ამოცანაა - უბრალო სიტყვებით აუხსნას ტაძრის მომლოცველებს ბუდას სწავლებანი. ის შემუშავებულია და აწყობილია, მეტიც, ექსპლოატაციაშიც არის შესული. ის ბერებს უკითხავს სუტრებს, ბუდისტები კი მოწიწებით ეთაყვანებიამ მას წელამდე.
იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება




22: 16-21. მე, იესუმ, მოვავლინე ჩემი ანგელოზი, რათა ეკლესიებში გიმოწმოთ ეს. მე ვარ დავითის ფესვი და მოდგმა, ცისკრის კაშკაშა ვარსკვლავი. სული და სასძლო ამბობენ: მოდი! მსმენელმაც თქვას: მოდი! მწყურვალი მოვიდეს და მსურველმა უსასყიდლოდ მიიღოს სიცოცხლის წყალი. ვუმოწმებ ყველას, ვინც ისმენს ამ წიგნის წინასწარმეტყველების სიტყვებს: თუ ვინმე რამეს დაურთავს მათ, ღმერთი დაურთავს მას წყლულებს, რომლებიც წერია ამ წიგნში. ხოლო თუ ვინმე რამეს მოაკლებს ამ წიგნის წინასწარმეტყველების სიტყვებს, ღმერთი მოაკლებს მას წილს სიცოცხლის ხიდან, წმიდა ქალაქიდან და იქიდან, რაც ჩაწერილია ამ წიგნში. ამის დამმოწმებელი ამბობს: ჰო, მოვალ მალე! ამინ; ჰო, მოდი, უფალო იესუ! ჩვენი უფლის, იესუ ქრისტეს მადლი ყველა თქვენგანთან. ამინ.
იცით თუ არა, როგორი მტანჯველი შერცხვენა ელოდება ჩვენს უდიდეს უმრავლესობას, მართლმადიდებელთ, როდესაც აწყდებიან დასავლური (ლათინური) დისციპლინის წარმომადგენლებს, რომლებმაც საუკუნეებია, რაც გამოიმუშავეს საკუთარი მსოფლმხედველობა, და მცირედმორწმუნეთა წინააღმდეგ საშინელ შემტევ იარაღად იყენებენ?
დიახ, აქვთ. საზოგადოდ არსებობს მღვდლობის სამი იერარქია: დიაკვანი, მღვდელი (იწოდება პრესვიტერადაც) და ეპისკოპოსი. ხელდასხმები, ანუ დიაკვნის, მღვდლისა და ეპისკოპოსის ხარისხებში მიმდინარეობს ეტაპობრივად. ნებისმიერი ეპისკოპოსი ოდესმე დიაკვნის ხარისხიდან იწყებს, შემდეგ კი პრესვიტერი ხდება. დიაკვანს, მღვდლებისგან და ეპისკოპოსებისგან განსხვავებით, არა აქვს უფლება აღასრულოს საეკლესიო საიდუმლოებანი, ის მხოლოდ მღვდელს ან ეპისკოპოსს ეხმარება ღვთისმსახურებისას. მღვდელს ყველა საიდუმლოს შესრულების უფლება აქვს გარდა ხელდასხმისა და მირონის კურთხევისა. ეპისკოპოსი - სამღვდელოების დასში ყველაზე უმაღლესი ხარისხია.
"და ვიხილე ტახტზე მჯდომარის მარჯვენაში წიგნი, შიგნიდან და გარედან ნაწერი და შვიდი ბეჭდით დაბეჭდილი" (გამოცხ. 5:1). მე-5 თავის პირველი მოწმობა გვიდასტურებს, რომ მოქმედების ადგილი და ის ხატებანი, რომლებშიც იმოსება იდუმალთმხილველის წინაშე გადაშლილი ზეციური მოვლენები, ჯერ-ჯერობით იგივეა და აგრძელებს მნიშვნელობათა იმ ხაზს, რომლებიც წინა თავშია აღწერილი.
კითხვა: უფალი სახარებაში სატანას "ამა ქვეყნის თავადს" უწოდებს. ეს სიტყვათშეხამება ჩვენთვის ჩვეული გახდა, მაგრამ ხშირად არცთუ ზუსტად გვესმის მისი მნიშვნელობა და სატანას უფრო მეტ ძლიერებას მივაწერთ, ვიდრე მას გააჩნია. მთელი აზრი კი - სიტყვების ელფერშია, რომელიც ბოლომდე ვერ გადმოსცემს წერილის თარგმანს ჩვენს ენაზე. მაშ, სინამდვილეში როგორ უნდა გავიგოთ სიტყვა "თავადი"?
მომავალში ცნობები სულ უფრო და უფრო საშინელი და შემაშფოთებელი იქნება, რადგან, როგორც წერილი ამბობს, "უკეთურნი კაცნი და გრძნეულნი წარემატებოდიან უძჳრესისა მიმართ, აცთუნებდენ და სცთებოდიან" (2 ტიმ. 3:13). ისე კი არ იქნება, როგორც ზოგიერთი ამბობს: "ცოტაც დაითმინეთ და ყველაფერი კარგად იქნება", არა. პირიქით, რაც დრო გავა მით უფრო აღზევდება ბოროტება, რომელიც თავის აპოგეას ანტიქრისტეს მმართველობაში მიაღწევს.
ესაია 2:1-5. "სიტყვა, რომელიც იხილა ესაიამ, ამოსის ძემ, იუდეასთვის და იერუსალიმზე. უკანასკნელ დღეებში უფლის მთა საჩინო გახდება, და ღმრთის სახლი მთათა სათავეში დადგინდება, აღიმართება მწვერვალებზე მაღლა და ყოველი ერი მისკენ დაიწყებს დენას. დაიძრება უთვალავი ხალხი და იტყვის: მოდი, ავიდეთ უფლის მთაზე, იაკობის სახლში; და ის გვასწავლის თავის გზებს და მისი ბილიკებით ვიაროთ, რადგან რჯული სიონიდან გამოვა და უფლის სიტყვა - იერუსალიმიდან. სამართალს განიკითხავს იგი ერებს შორის და ამხილებს უთვალავ ხალხებს; მახვილებისგან სახნისებს გამოჭედავენ და შუბებისგან - ნამგლებს, ერი ერზე აღარ აღმართავს მახვილს და აღარავინ ისწავლის ომს. ჰოი, იაკობის სახლო! მოდით და უფლის ნათელში ვიაროთ!"

.
მართლმადიდებლურმა ეკლესიამ იცის ათასობით წმინდანი, რომელთაგან ყოველს კალენდარში თავისი ხსენების დღე აქვს. მაგრამ როგორ განისაზღვრება მათი ხსოვნის ეს დღე? როგორ აწესებს მათ ხსოვნას ეკლესია? რატომ აღინიშნება ზოგიერთი წმინდანის ხსენება რამოდენიმეჯერ? და, საერთოდ, როგორ გამოვარკვიოთ რომელ დღეს აღინიშნება წმინდანის დღე? მოდი გავერკვეთ ამ საკითხში.
14 ნოემბერს ეკლესია აღასრულებს ხსენებას წმიდათა უვერცხლოთა მკურნალთა და საკვირველთმოქმედთა კოზმა და დამიანესი და დედისა მათისა ღირსისა თეოდოტიასი. ამჯერად გადავწყვიტეთ გაგიზიაროთ საინტერესო ფაქტები უვერცხლოთა შესახებ.
"გავიხედე და, აჰა, ტახტსა, ოთხ ცხოველსა და უხუცესთა შორის მდგომარე კრავი, როგორც დაკლული, შვიდრქიანი და შვიდთვალიანი, რომელნიც არიან შვიდი სული ღვთისა, მთელს დედამიწაზე მოვლინებულნი" (გამოცხ. 5:6).
კითხვა: რას ნიშნავს: "მკვდრებსაც ხომ იმიტომ ეხარათ, რომ ხორცით განკითხულიყვნენ, როგორც კაცნი, და სულით ეცოცხლათ ღმრთის მიერ" (1 პეტ. 4:6)? როგორ უნდა იქნან განკითხულნი ხორცით მკვდარნი?
"და როცა აიღო წიგნი, ოთხი ცხოველი და ოცდაოთხი უხუცესი დაემხო კრავის წინაშე; ყოველ მათგანს ხელთ ეპყრა ქნარი და ოქროს თასი, საკმევლით სავსე, რომელიც არის წმიდათა ლოცვა. გალობდნენ ახალ საგალობელს და ამბობდნენ: ღირსი ხარ წიგნის აღების და ბეჭდის ახსნისა, რადგანაც დაკლულ იქმენ და შენი სისხლით გამოგვისყიდე ღმერთისათვის ყოველი ტომისა და ენის, ერისა და ხალხისაგან, რათა მეფეებად და ჩვენი ღმერთის მღვდლებად გექციეთ; და ვიმეფებთ დედამიწაზე" (გამოცხ. 5:8-10).
გვითხარით თუ შეიძლება, როგორი იქნება ადამიანი საყოველთაო აღდგომის შემდეგ მარადიულ ცხოვრებაში?
იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადების მეექვსე და მეშვიდე თავების წინასწარმეტყველური სიმბოლოები, სადაც იდუმალთმხილველი აღწერს ხილვებს, რომლებიც ზეციური წიგნის შვიდი ბეჭდითაა აღბეჭდილი, წმიდა წერილის ყველაზე ცნობილ და ამავდროულად ყველაზე იდუმალ მოწმობათა რიგს განეკუთვნება.
გამოცხადების წიგნის ერთ-ერთი ყველაზე მნიშვნელოვანი ცნება იმაშია, რომ ყველაფერი, რაც კი მასში აღწერილია დემონებზე, სატანაზე, ანტიქრისტეზე და ა. შ. ყველაფერი, ხდება "მიცემულია"-ს ჩარჩოებში. მიცემულია ეს ნიშნავს: 1) მას მანამდე არ ჰქონდა ასეთი ძალაუფლება და უფლებამოსილება; 2) მათ, ვინც მასზე დაბლაა, მითუმეტეს არ შეიძლება ასეთი ძალაუფლება და უფლებამოსილება ჰქონდეს; 3) მან შეიძლება ძალაფულება და უფლებამოსილება მიიღოს მხოლოდ იმისგან, ვის ხელშიც არის მთელი ძალაუფლება, იმისგან, ვინც ყველაზე მაღლაა.
ჰელოუინი - უკვე ტრადიციულად აღიქმება ჩვენ მიერ, როგორც უწმინდური ძალის ზეიმი. მისი ისტორია მომდინარეობს კელტთა წარმართული რწმენებიდან, მაგრამ დასავლეთის ქრისტიანებმა სწორედ ამ დღეს დააწესეს "ყოველთა წმიდათა" უდიდესი და სასიხარულო დღესასწაული. ასეთი არჩევანი, რა თქმა უნდა, შემთხვევითი არ ყოფილა ის დაკავშირებულია პირველ ირლანდიელ ქრისტიანთან, რომელიც არ შეუშინდა გამოსულიყო ბნელეთის ძალთა წინააღმდეგ  იმ დღეებში, როდესაც მისი ხალხის რწმენით, ბოროტება იძენდა განსაკუთრებულ ძალას. ეს ადამიანი იყო წმიდა პატრიკი.
პატრიარქის სპიკერმა ვ. რ. ლეგოიდამ თავის ჩატში (https://t.me/vladimirlegoyda/7443) "ღირებული" მითითება, თუ როგორ უნდა იქნას გაშუქებული ეს მოვლენა, მაგრამ ამასთან მისი არგუმენტაცია, როგორც იტყვიან, ორივე ფეხით კოჭლობს. არგუმენტები ბ-ნ ლეგოიდას დაჰყავს იქამდე, რომ თურმე, ეს არა უბრალოდ პატრიარქი და სამებაა, არამედ, პატრიარქი და სამება ამაღლებულნი არიან რუსეთზე და, რომ ეს თითქოსდა ხატი კი არა საჩუქარია. ... ჩვენ აქტიურად გვინერგავენ აზრს, რომ ღმერთის გამოსახვა არა ხატებზე, არამედ უბრალოდ ნახატით - ეს ნორმალურია. უკაცრავად, მაგრამ არ არის ნორმალური, როდესაც ღმრთის ხატს გამოსახავენ არა თაყვანსაცემად, არამედ დეკორაციის სახით.
მრავალთა შეხედულებით, ახალი აღთქმის აზრი მდგომარეობს იმაში, რომ ქრისტემ ერთი მცნებები შეცვალა სხვებით. ძველები - ახლით. ხოლო ვიღაც თავის განსჯებში იმ აზრამდეც კი მიდის, რომ ძველაღთქმისეულ დროებაში ადამიანები იყვნენ უფრო უხეშები, ამიტომაც რჯული მათთვის იყო შეუსაბამო, ანუ უფრო უხეში. "თვალი თვალისა წილ და კბილი კბილისა წილ". და, რომ ქრისტეს სიკვდილის შემდეგ, ადამიანებმა მიიღეს შესაძლებლობა აღექვათ უფრო ამაღლებული მცნებები. სულიერი თამასა მაღლა აიწია.
მოდი, ვისაუბროთ წმიდა წერილის ძნელად გასაგებ ადგილებზე. დღეს განვიხილოთ ასეთი საკითხი. რა აზრით მოუწოდა ქრისტემ ამაღლებულ ადგილზე ქადაგებისას თავის მოწაფეებს არ შეწინააღმდეგებოდნენ ბოროტებას, და იმის შესახებაც, რომ თუ ერთ ლოყაზე გაგვარტყამენ, მივუშვიროთ მეორეც?
მართლმორწმუნე იუდეველთა რჯულმდებლობანი და ტრადიციები მკაცრად გმობდა და დევნიდა ებრაელთა ნებისმიერ მცდელობას ესწავლათ ფილოსოფია და მსგავსი მეცნიერებანი. არსებობს რჯული და მხოლოდ მისი შესწავლა და აღსრულებაა საჭირო. სწორედ ამ დოგმატურ გარემოში იშვა "სექტანტური" ტიპის სხვადასხვა მსოფლმხედველობრივი მიმართულებები.
""ღვთისმოსაობის საიდუმლოს" საპირისპიროდ, რაც ღმრთის განკაცებაში მდგომარეობს (1 ტიმ. 3:16), შეიძლება დავასკვნათ, რომ "უსჯულოების საიდუმლოს" აქ მოციქული უწოდებს სატანის დაფარულ და მზაკვრულ ძალისხმევას ადამიანებში შეარყიოს და დააბნელოს რწმენა ჩვენი მაცხოვრისა და უფლის, იესუ ქრისტეს ღმერთკაცობისადმი და ყოველგან ურწმუნოების გავრცელებით მთელი კაცობრიობა მიიყვანოს სრულ ზნეობრივ გარყვნილებამდე".

მართლმადიდებლურ ეკლესიას სწამს მკვდართა აღდგომა. მაგრამ მრავალ ადამიანში ეს რწმენა იწვევს ამა თუ იმ სახის გაურკვევლობებს. ამჯერად შევეცდებით ძალიან მოკლედ გავცეთ პასუხი ზოგიერთ შეკითხვას.

კვირინიუსის აღწერის საკითხის მნიშვნელობა ქრისტეს შობის დროის გამოსარკვევად და ლუკას სახარების სინამდვილის განსასაზღვრავად.

სამწუხაროდ, დღემდე გვხვდებიან ადამიანები, რომლებიც, თავს მართლმადიდებელ ქრისტიანს უწოდებენ, და სერიოზულად მიიჩნევენ, რომ შესაძლოა ცხონება, ანუ ზეციურ სასუფეველში შესვლა, არაქრისტიანთათვის. მათი აზრით, ისინიც, ვისაც ქრისტესი არ სწამს, თუკი კარგ საქმეებს იქმან, ასევე ცხონდებიან.
ოკულტიზმის გზა


ოკულტიზმში სულიერ სამყაროსთან ურთიერთობის მეთოდები სხვადასხვა დროს სხვადასხვანაირ ფორმებს ატარებდნენ, და შამანიზმი გამოცხადების ერთ-ერთი ასეთი ფორმაა. შამანიზმის ისტორია ათასწლეულობით განიზომება. მეცნიერული განსაზღვრებით, შამანიზმი ეს არის სამყაროს აღქმის განსაკუთრებული მეთოდი, ადამიანის მიერ ბუნების სამყაროდან საკუთარი გამოყოფის თვითშენარჩუნება და ურთიერთკავშირი ცხოველთა სამყაროსთან.


ჯვარს საუკუნეების განმავლობაში რთავდნენ ოქროთი, ვერცხლით და ძვირფასი თვლებით, და ამ დღეს "აღმართავდნენ" მას ეკლესიის მღვდელმსახურები. მაგრამ ვერავითარ მორთულობას ვერ ძალუძს დაჩრდილოს ჯვრის - დასჯის ამ სამარცხვინო და მტანჯველი იარაღის თავდაპირველი მნიშვნელობა, რომელსაც მიამსჭვალეს ყველასგან მიტოვებული, ტკივილებით გაწამებული და წყურვილით გათანგული ადამიანი... და აზრს ამ უნიკალური დამარცხებისა, რომელიც გახდა გამარჯვებისა და ზეიმის საფუძველი.


დღევანდელ ელიტას წინამორბედებიც ჰყავს: ეს არის წარმართული საკულტო რიტუალები, რომელმაც ეგვიპტისა და რომის იმპერიები გახრწნა. ხოლო ამ მაკონტროლებელ სტრუქტურებს თავისი ისტორია გააჩნიათ. ღირს გავერკვეთ აპოლონიოსის კულტის მემკვიდრეობითობაში.


მართლმადიდებელთა შორის უდიდესი პოპულარობით სარგებლობს ურთულესი სიმბოლიზმით გადატვირთული ხატი - "შეუწველი მაყვლოვანი". მაგრამ, ყველას კარგად გვესმის, რომ მისი გაგების გასაღები დევს ჩვენი სულიერი წინაპრების რელიგიურ ცნობიერებაში. ვნახოთ როგორია ამ სიმბოლოთა ჭეშმარიტი მნიშვნელობა და როგორ უნდა აღიქვას დღევანდელმა ქრისტიანმა ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის ეს გასაოცარი ხატი.


თუკი ზეცის მცხოვრებნი უკვე თავისუფლები არიან ხორციელი უძლურებისგან, ასევე კაცთა მოდგმის მტრის საცთურებისგან, და წარმოადგენენ ზეციური იერუსალიმის მოზეიმე კრებას (ებრ. 12:18-24; გამოცხ. 12:12 და სხვა), - ქრისტიანები, რომლებიც ჯერაც ხორცში იმყოფებიან და უწყვეტ ბრძოლას აწარმოებენ უკეთურ ქვეყნიერებასთან, მებრძოლი ეკლესიაა, რომელსაც გამოცხადების წიგნში წარმოადგენენ... (გაგრძელება იხ. პუბლიკაციაში)


კოდექს ალიმენტარიუსი (ლათ. Codex Alimentarius - საკვების ხარისხის კოდექსი), რომელიც გაერო-მ შეიმუშავა 1961 წელს, და რომლის ფუნქციაში შედის მომხმარებელთა ჯანმრთელობის დაცვა, ეს არის მარეგულირებელი ორგანო, რომელიც მოქმედებს მრეწველობის, გაერო-ს (United Nations Organization, - UNO) და ჯანმო-ს (World Health Organization, - WHO), ასევე სასურსათო და სასოფლო სამეურნეო ორგანიზაციის (Food and Agriculture Organization – FAO - ფაო) გავლენით. კოდექს ალიმენტარიუსი აწესებს საკვები პროდუქტებით ვაჭრობისა და მათი უსაფრთხოების საერთაშორისო სტანდარტებს. არსებითად მას არა აქვს სავალდებულო ხასიათი, მაგრამ დე ფაქტო მან მოიპოვა გამოყენებისთვის სავალდებულო დოკუმენტის სტატუსი, რადგან ამ კოდექსს აკონტროლებენ ჯანმო (WHO) და ფაო (FAO).


ჩვენ შეგვიძლია შევიგრძნოთ ჩვენი სარწმუნოების სიმართლე, მაგრამ ყოველთვის როდი ძალგვიძს ურწმუნო ადამიანს განვუმარტოთ ან დავუმტკიცოთ მისი ჭეშმარიტება. ათეისტების გონივრული შეკითხვები ზოგჯერ ჩიხში ამწვდევენ ყველაზე გულწრფელ ქრისტიანებსაც კი. ამიტომ, მოდი გავერკვეთ ზოგიერთ რთულ საკითხში და იმაშიც, თუ როგორ უნდა ვუპასუხოთ ათეისტთა ყველაზე გავრცელებულ კითხვებს.
ღირ. იოსებ ვოლოკოლამელი


ღირ. იოსებ ვოლოკოლამელის (1440–1515) თხზულება "განმანათლებელი" შედგა იუდეველთა მწვალებლობასთან ბრძოლის პროცესში, რომელიც არყევდა რუსეთს XV – XVI საუკუნეების მიჯნაზე. მართლმადიდებლური ღვთისმეტყველების ეს მოცულობითი კრებული მწყობრ სისტემაში აერთიანებს წმიდა წერილისა და წმიდა მამათა თხზულებების ფრაგმენტებს, ეპიზოდებს წმინდანთა ცხოვრებიდან და ეკლესიის ისტორიიდან.

საიდან მოვიდა ჩვენში ხატებთან სანთლების დანთების ჩვეულება, და როგორია მისი აზრი? არსებობს თუ არა სანთლების ანთებისა და ჩაქრობის რაიმე საეკლესიო წესი? მოდი, გავერკვეთ ამ საკითხში.
იოანე ღვთისმეტყველის გამოცხადება




22: 1-5. და მიჩვენა სიცოცხლის წყლის მდინარე, კამკამა, როგორც ბროლი, რომელიც მოედინებოდა ღვთისა და კრავის ტახტიდან. მისი მოედნის შუაში და მდინარის გაღმა-გამოღმა სიცოცხლის ხეა, ყოველთვიურად რომ გამოაქვს თორმეტი ნაყოფი, ხის ფოთლები კი კურნავენ ხალხებს. აღარაფერი დარჩება დაწყევლილი, ღვთისა და კრავის ტახტი იქნება იქ, და მისი მონები მოემსახურებიან მას. იხილავენ მის სახეს და მათ შუბლზე იქნება მისი სახელი. ღამე აღარ იქნება იქ, ასე რომ, აღარც სანთელი დასჭირდებათ და არც მზის ნათელი, რადგანაც ღმერთი გაანათლებს მათ, და იმეფებენ უკუნითი უკუნისამდე.


ხელთქმნილი კარვის ერთ-ერთი ყველაზე "შესამჩნევი" წმიდა საგანი, რომელსაც ძველაღთქმისეულ ღვთისმსახურებაში განეკუთვნებოდა საკმაოდ მნიშვნელოვანი როლი (შეად.: გამ. 29:37; 40:10, მთ. 23:18-20), გახლდათ სპილენძის სამსხვერპლო ყოვლადდასაწველი მსხვერპლისთვის (გამ. 20:24), რომელიც კარვის შიდა ეზოში იდგა წმიდათა წმიდაში შესასვლელთან (გამ. 40:6; ლევ. 4:7, 18; 2 პარ. 1:5-6).

წარსულს ჩაბარდა ის დროება, როდესაც საბჭოთა სახელმწიფო გაფაციცებით ადევნებდა თვალს თავისი მოქალაქეების ფსიქიურ და "სულიერ" სიჯანსაღეს და იცავდა მათ სხვადასხვა ტოტალიტარული სექტებისა და დესტრუქციული კულტებისგან. საზოგადოდ, როგორც წესი, იქ, სადაც არსებობს დიქტატურა (არა აქვს მნიშვნელობა სად იქნება ეს) აუცილებლად არსებობს მხოლოდ ერთი, ოფიციალური იდეოლოგია, რომელიც სხვა შეხედულებებს და რელიგიებს გასაქანს არ აძლევს.

... 255 წ. კართაგენში შედგა პირველი კრებითი გარჩევა საკითხისა მწვალებელთა ნათლისღების შესახებ. ამ კრებაზე ზოგიერთმა, მოციქულთა გადმოცემისა და კათოლიკე (საყოველთაო) ეკლესიის საზოგადო ჩვეულების თანახმად, მიიჩნია, რომ მწვალებლებში კანონიერად მონათლული კვლავ არ უნდა გადაინათლოს. სხვები მიჰყვებოდნენ საწინააღმდეგო შეხედულებას, და ამტკიცებდნენ, რომ არსებობს მხოლოდ ერთი ნათლობა - საეკლესიო, ამიტომაც, მწვალებლებს, როგორც ეკლესიის გარეთ მყოფთ, არ შეიძლება ჰქონდეთ ჭეშმარიტი და კათოლიკე (საყოველთაო) ნათლისღება.

"უთხრა უფალმა მოსეს: გააკეთე უნასი და დაამაგრე კეტზე. შეხედავს თუ არა მას ნაკბენი, განიკურნება. გააკეთა მოსემ სპილენძის გველი და დაამაგრა იგი კეტზე. როცა კი უკბენდა გველი ვინმეს, შეხედავდა კაცი ამ სპილენძის გველს და იკურნებოდა" (რიცხვ. 21:8-9).

ბილ გეიტსის, ილონ მასკის, სოროსის და სხვა მათ მსგავსთა გეგმები სრულიად უინტერესოა. დაე აქვეყნონ ასობით დოკუმენტი, დაე მადონამ უმღეროს ახალ მსოფლიო წესრიგს, დაე მუდმივად ჟღერდეს "ოქროს მილიარდი" და სხვა განზრახვები, - ამათ არანაირი მნიშვნელობა არა აქვთ! ყველა ეს ჩიპიზაცია, ვაქცინაცია და სხვა - ბულვარული პრესაა, არც მეტი არც ნაკლები. ეს ყველაფერი სრულიად უინტერესოა შემდეგი მიზეზების გამო:

შეიძლება მოგვეჩვენოს, რომ "დიდი ქალაქი" ბაბილონი ამ სახელით ხუთი იმპერიიდან პირველის, ანუ ბაბილონის ანალოგიითაა წოდებული. მაგრამ, ეს ასე არ არის. თავისი სახელი "დიდი ქალაქი" მან მიიღო ბაბილონის გოდოლის მშენებლობიდან.

სანამ ნებისმიერი რელიგიური ჯგუფის ხელმძღვანელს ან მიმდევრებს მივენდობოდეთ - იქნება ეს მონასტერი, სამრევლო, საძმო, მისიონერული თემი და ა. შ., სასურველია საკუთარ თავს დავუსვათ შემდეგი შეკითხვები: ...

თუმცა ცნობილია ანტიქრისტეს სახელის რიცხვი, ჩვენ არაფერი უნდა ვამტკიცოთ ნაჩქარევად თვით სახელთან დაკავშირებით, რადგან რიცხვი შეიძლება მიუდგეს მრავალ სახელს; ანტიქრისტეს სამეფოსა და სიკვდილის შესახებ!

ინტერნეტში, ე. წ. "აღმაშენებელი საზოგადოების" მიერ ვრცელდება ვიდეოები ქრისტიანთათვის, რომლებიც მიზნად ისახავენ მათი რწმენის შერყევას. ისინი ამტკიცებენ, თითქოსდა არსებობს "მოციქულ პეტრეს გამოსამშვიდობებელი ეპისტოლე მოძღვარ პავლესადმი". მაგრამ, ასეთი წერილი ბიბლიაში არ გვაქვს!

"აჰა, მოვალ, როგორც მპარავი: ნეტა მას, ვინც ფხიზლობს და იცავს თავის სამოსს, რათა შიშვლად არ იაროს და არ იხილონ მისი სირცხვილი" (გამოცხ. 16:15). ახალაღთქმისეულ წმიდა ტექსტებში მტკიცებულება "მოვალ, როგორც მპარავი" არაერთხელ გვხვდება და ყველა შემთხვევაში პირდაპირ არის დაკავშირებული მეორედ მოსვლასთან (შეად.: "ხოლო უფლის დღე მოვა როგორც მპარავი, ... " (2 პეტ. 3:10; 1 თესალონიკ. 5:1-10, "გახსოვდეს, რაც მიგიღია და მოგსმენია, დაიცავი და მოინანიე; ხოლო თუ არ იფხიზლებ, მოვალ შენთან, როგორც მპარავი, და ვერ გაიგებ, რა დროს მოგივალ" (გამოცხ. 3:3) და სხვა).

იოანეს "გამოცხადების" მეორე ნაწილი, რომელსაც უწოდებენ "მოციქულ იოანეს წინასწარმეტყველურ ხილვებს", გამოყოფილია პირველი ნაწილისგან ("მიმართვა შვიდი ეკლესიისადმი, თთ. 1-3) არა მარტო მოქმედების ადგილის "მიწიერიდან" ზეციერში გადატანით, არამედ პრაქტიკულად ყველა ფორმისა და სიმბოლოს შეცვლით, რომლითაც იმოსება იოანესთვის ზეციური გამოცხადება.
ოკულტიზმის გზა


მთელი ოკულტური სწავლა-მოძღვრება შედგება "მეცნიერებათა" სამი ურთიერთდაკავშირებული ჯგუფისგან. პირველ ჯგუფს ეკუთვნის უმაღლესი ოკკულტიზმი, რომელიც, თავის მხრივ შეიცავს, თეურგიას, ტავმატურგიას და ფსიქურგიას.
ბიბლიის აპოლოგეტიკა


"კურთხეულ იყოს დიაცთა შორის იაელი, ხებერ კენიელის ცოლი!" (მსაჯ. 4 და 5). ასე შეაქო წინასწარმეტყველმა დებორამ იაელი, რომელმაც მოჰკლა სისარა, რაც ბიბლიის კრიტიკოსთა ერთ-ერთი საცთური ლოდია.

ვინაიდან ჩვენ ეს მსხვერპლი გავიხსენეთ, მსურს, მონათლულებს მცირე რამ გითხრათ, - მცირე ზომით, მაგრამ უდიდესი ძალისა და სარგებლის მქონე, იმიტომ, რომ თქმული ჩვენი კი არ არის, არამედ სულიწმიდისაა. მაშ, რა არის ეს? მრავალნი ამ მსხვერპლს წელიწადში ერთხელ ეზიარებიან, მეორენი - ორჯერ, სხვანი - მრავალჯერ.

იმის გათვალისწინებით, რაც წინა პუბლიკაციებში ითქვა, არსებობს საფუძველი ვამტკიცოთ, რომ თვით ყველაზე სრულყოფილი გულისხმისყოფა იმ მნიშვნელობებისა, რომლებიც იოანეს გამოცხადებაში მოცემულია სიმბოლოებით: "გამოსახულება", "რიცხვი" და "მხეცის სახელი", ადამიანს გარანტიას არ აძლევს, რომ სულიერ გამარჯვებას მოიპოვებს ამ უკეთურ გამოსახულებებზე.
Назад к содержимому