საეკლესიო სამართალი - VII მსოფლიო კრება და საკითხი მწვალებელთა მიერ აღსრულებულ ხელდასხმათა სინამდვილის შესახებ - აპოკალიფსისი

Перейти к контенту
VII მსოფლიო კრება და საკითხი მწვალებელთა საზოგადოებებში აღსრულებულ ხელდასხმათა სინამდვილის შესახებ
უფალი იესუ ქრისტე
შემდგენელი: ვ. ბ. სინილშიკოვი
 
ხატმებრძოლ-ეპისკოპოსთა მიღების წეს-განგების განხილვა შედგა კრების პირველ სხდომაზე (I საქმე 24.09.787 წ.). ტექსტის დიდი მოცულობის გამო ქვემოთ სრულად ვიმოწმებთ სამ საკვანძო ფრაგმენტს და მოკლედ გადმოვცემთ მათ შორის მიმდინარე განხილვებს. ფრაგმენტების სათაურები მოცემულია შემდგენელის მიერ. ქვემოთ დამოწმებულია შემდგენლის კომენტარები.
 
ჩვენ შევეცდებით ვაჩვენოთ მართლმადიდებლური ეკლესიის ფარგლებს გარეთ მიღებული ხელდასხმის ამღიარებელი კანონის უნივერსალურობა.
 
 
I. ყოფილ ხატმებრძოლ იერარქთა ეკლესიაში მისაღებად ნიკეის მე-8 კანონის გამოყენების განხილვა
 
... უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "ჩვენ მოვისმინეთ მათი (ხატმებრძოლ-ეპისკოპოსთა, რომლებიც მონაწილეობას იღებდნენ ხატმებრძოლთა კრებაზე) განმარტება, და მათი გამართლება".
 
წმიდა კრებამ თქვა: "დიახ, მეუფეო"!
 
იოანემ, პატივდებულმა ბერმა და პრესვიტერმა, ანტიოქიის სამოციქულო საყდრის ადგილნაცვალმა, თქვა: "უწმიდესო მამაო! მრავალი დაჟინებით გვეკითხება, თუ როგორ გვმართებს მწვალებლობისგან მოქცეულთა მიღება; და ჩვენ ვთხოვთ წმიდა და კურთხეულ კრებას, მოიტანოს წმიდა მამათა წიგნები, რათა წაკითხვისა და განხილვის შემდეგ, მათი მეშვეობით შევძლოთ ზუსტი წარმოდგენის შექმნა, თუ როგორ მივიღოთ მოქცეულნი, რადგან გაურკვევლობაში ვართ".
 
კონსტანტინემ, კვიპროსის უწმიდესმა ეპისკოპოსმა, თქვა: "გთხოვთ, უნეტარესო მეუფეო, დაე წარდგენილ იქნან ზემოთხსენებული წიგნები, რატა ეს ღირსსაქები წესი სრულიად სწორად შევასრულოთ".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "ღვთისმოყვარე კაცთა, ადგილნაცვალთა და უწმიდეს ეპისკოპოსთა თხოვნის თანახმად, ეს წიგნები მოტანილ უნდა იქნას".
 
კონსტანტინემ, პატივდებული საპატრიარქოს ღვთივსათნო ნოტარიუსმა, თქვა: "თქვენი სიწმიდის განკარგულებით მოვიტანეთ წმიდა წიგნები, რომლებიც კონსტანტინოპოლის პატივდებული საპატრიარქოს ბიბლიოთეკიდან ავიღეთ, კერძოდ, წმიდა მოციქულთა, წმიდა კრებათა და წმიდა მამის ჩვენის ბასილი დიდისა და სხვა წმიდა მამათა წიგნები".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "დაე წაკითხულ იქნას, უპირველესად, კანონიკურ დადგენილებათა წიგნი".
 
წმიდა კრებამ თქვა: "დაე წაკითხულ იქნას".
 
იმავე კონსტანტინემ, ღვთივსათნო დიაკვანმა და პატივდებული საპატრიარქოს ნოტარიუსმა, წაიკითხა: "წმიდა მოციქულთა ორმოცდა მეცამეტე (მეთორმეტე) კანონი: "ეპისკოპოსი ან მღვდელი, რომელიც ცოდვისაგან მოქცეულს არ შეიწყნარებს, არამედ განაძევებს, სამღვდელო წოდებიდან განიკვეთოს, რადგან ის თავისი ქმედებით ქრისტეს ეწინააღმდეგება, რომელმაც თქვა: "... ესრეთ იყოს სიხარული ცათა შინა ერთისათვის ცოდვილისა..." (ლუკ. 15,7).
 
პატივდებულმა ბერმა საბამ და მასთან ერთად მყოფებმა თქვეს: "ეს ცხადია, და ამას ყველა იზიარებს, რადგან ეკლესია ყოველ მონანულს შეიწყნარებს".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "არის სხვა კანონებიც იმავე საკითხზე".
 
ის წაიკითხა პატივდებული საპატრიარქოს ღვთივსათნო ნოტარიუსმა: "ნიკეის კრების მერვე კანონი: "მათ მიმართ, რომლებიც ადრე თავიანთ თავს "წმინდას" (ერთ-ერთ განხეთქილებაში მყოფთა თვითწოდება) უწოდებდნენ, მაგრამ კათოლიკე და სამოციქულო ეკლესიისკენ მოექცნენ, წმინდა და დიდი კრება კეთილ ნებას იჩენს და ადგენს, რომ ხელდასხმის შემდეგ ისინი დასში დარჩნენ. უწინარეს ყოვლისა კი მათ წერილობით უნდა აღიარონ, რომ შეუერთდებიან და შეუდგებიან კათოლიკე და სამოციქულო ეკლესიის განწესებებს, ანუ საეკლესიო თანაზიარებაში იქნებიან მეორედ ქორწინებულებთან და დევნილობის ჟამს განდგომილებთან, რომელთათვის მონანიებისა და შენდობის ვადაც განსაზღვრულია. მხოლოდ საჭიროა, რომ ისინი ყოველმხრივ მიჰყვნენ კათოლიკე ეკლესიის დადგენილებებს. ამრიგად, სადაც  ხელდასხმულნი იქნებიან დასში, სოფლებში თუ ქალაქებში, თავიანთ ხარისხში დარჩნენ...." (1).
 
_________________
 
1. I მსოფლიო კრების 8-ე კანონი (იხ. https://azbyka.ru/otechnik/Nikodim_Milash/pravila-svjatyh-apostolov-i-vselenskih-soborov-s-tolkovanijami/93#sel=7:1,7:103 // ქართულად: http://library.church.ge/index.php?option=com_content&view=article&id=147%3A-i-&catid=34%3A2009-12-29-11-31-18&Itemid=59&lang=ka.
 
რადგან "მსოფლიო კრებათა საქმეებში" (რომელიც გამოცემულია ყაზანის სასულიერო აკადემიის მიერ) ამ კანონის თარგმანში მოცემულია აზრობრივი შეცდომა, შემდგენელს კანონი მოჰყავს "კანონთა წიგნის" (Книга Правил) მიხედვით. კანონის დასკვნითი ნაწილი, რომელსაც კავშირი არა აქვს განსახილველ ვითარებასთან, კრებაზე არ წაკითხულა.
 
_________________
 
 
თევდორემ, კატანის პატივდებულმა ეპისკოპოსმა, რომელიც არის სიცილიაში, თქვა: "წაკითხულ კანონს არავითარი კავშირი არა აქვს ამ მწვალებლობასთან".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "ჰო, მაგრამ, ის ეხება ყოველგვარ მწვალებლობას".
 
ეპიფანემ, კატანის ეკლესიის პატივდებულმა დიაკვანმა და სარდინიის არქიეპისკოპოს თომას წარმომადგენელმა თქვა: "ეს კანონი გამოთქმულ იყო "წმიდათა" (იგულისხმება ხსენებული მწვალებლობა - "აპოკ." რედ.) მიმართ".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "როგორი დამოკიდებულება შეიძლება გვქონდეს ამ ჩვენს დროში კვლავ გაჩენილ მწვალებლობასთან"?
 
იოანემ, აღმოსავლეთის სამოციქულო საყდრის ღვთივსათნო ადგილნაცვალმა, თქვა: "მწვალებლობა ეკლესიისგან განყოფს ყოველ ადამიანს".
 
წმიდა კრებამ თქვა: "ეს აშკარაა".
 
პატივდებულმა ბერებმა თქვეს: "ამ კანონში ნათქვამია, რომ მწვალებელთა მიერ ხელდასხმულები უნდა შევიწყნაროთ".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "მაგრამ, როგორ უნდა გავიგოთ სიტყვა "ხელდასხმა""?
 
პატივდებულმა ბერებმა თქვეს: "მეუფეო! გთხოვთ დაგვარიგოთ".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "სიტყვა "ხელდასხმა" შეიძლება აქ უბრალოდ კურთხევას გულისხმობდეს და არა ქიროტონიას".
 
ქებულმა წარჩინებულებმა თქვეს: "თუკი სხვა არანაირი წინაღობა არ არის, მაშინ ამგვარი სინანულისთვის დე შეწყნარებულ იქნან კანონების შესაბამისად".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "თვალი მივადევნოთ სხვა კანონებსაც მწვალებელთა შესახებ".
 
(იკითხება წმ. ბასილი დიდის 1-ლი (ფრაგმენტი ენკრატიტების შესახებ) (2), ასევე მთელი რიგი წმიდა მამებისეული ტექსტები, რომლებიც კანონიკურ კრებულებში არ შესულა - წმ. ბასილი დიდის წერილების ფრაგმენტები ევსებიანელებს (3), დასავლელებს (4), ტერენტის (5), მესამე მსოფლიო კრების საქმის ფრაგმენტი განსაზღვრებით მესალიანელთა წინააღმდეგ (ევქაიტები) (6), მაქსიმე დიაკვნისადმი წმ. კირილე ალექსანდრიელის მიერ მიწერილი წერილების ფრაგმენტები (7) და პრესვიტერ გენადისადმი (8)).

_________________
 
2. წმ. ბასილი დიდი. პირველი კანონიკური ეპისტოლე ამფილოქესადმი (კანონი 1), ფრაგმენტი.
 
https://azbyka.ru/otechnik/Nikodim_Milash/pravila-svjatyh-ottsov-pravoslavnoj-tserkvi-s-tolkovanijami/2#sel=7:472,7:649
 
3. წმ. ბასილი დიდი. წერილი 243 (251). ევსებიანელებს, ფრაგმენტი.
 
https://azbyka.ru/otechnik/Vasilij_Velikij/pisma/243#sel=8:452,8:479;8:573,8:597
 
4. წმ. ბასილი დიდი. წერილი 255 (263). დასავლელებს (Письмо 255 (263). К западным).
https://azbyka.ru/otechnik/Vasilij_Velikij/pisma/255#sel=10:1,10:201
 
5. წმ. ბასილი დიდი. წერილი 95 (99). ტერენტის, კომიტოსს, ფრაგმენტი.
 
https://azbyka.ru/otechnik/Vasilij_Velikij/pisma/95#sel=8:153,10:81
 
6. მესამე მსოფლიო კრების საქმეები მესალიანელთა, ანუ ევქიტთა წინააღმდეგ.
 
https://azbyka.ru/otechnik/pravila/dejanija-vselenskikh-soborov-tom2/1_1_5#sel=53:71,53:168
 
7. წმ. კირილე ალექსანდრიელი. წერილი მაქსიმე დიაკვანს.
 
https://azbyka.ru/otechnik/pravila/dejanija-vselenskikh-soborov-tom7/1_9#sel=104:1,104:162
 
8. წმ. კირილე ალექსანდრიელი. წერილი პრესვიტერ გენადის.
 
https://azbyka.ru/otechnik/pravila/dejanija-vselenskikh-soborov-tom7/1_9#sel=106:1,106:164
 
_________________
   
 
II. წმ. ათანასე დიდის რუფინიანესადმი მიწერილი პასუხის განხილვა

როდესაც ეს წაიკითხეს, პატივდებულმა ბერებმა თქვეს: "თუკი წმიდა კრება ბრძანებს, დაე მოტანილ და წაკითხულ იქნას წმიდა ათანასეს ეპისტოლე რუფინიანესადმი".
 
წმიდა კრებამ თქვა: "დაე იყოს, როგორც პატივდებულ ბერებს ნებავთ".
 
ზემოთხსენებულმა ბერმა სტეფანემ, წიგნი ხელში აიღო და წაიკითხა: "წმიდა ათანასე რუფინიანეს": "ბატონ რუფინიანეს, სასურველ თანამწირველს, ათანასე უფლისა მიერ გახარებ... რადგან კეთილმოყვარე და საეკლესიო არის ასეთი შეკითხვა და შენს კეთილ მოკრძალებულობას შეშვენის. შენ გვეკითხები იმათ შესახებ, ვინც ჭირისგან იძულებულია, მაგრამ ბოროტი მორწმუნეობით არ გახრწნილა და გსურს, რომ მოგწერო, რა ითქვა კრებებზე მათ შესახებ და ყველაფერი, რაც ვიცი. სასურველო უფალო ჩემო, თავიდან, როცა დაცხრა ეს ძალადობა, გარე მხარეთა ეპისკოპოსების კრება შედგა. იყო კრება ელადაში მცხოვრები მღვდლებისაც, აგრეთვე ესპანელებისა და გალიელთა. როგორც აქ, ასევე ყველგან დაადგინეს, რომ დაცემულებს და უღვთოებისკენ გადახრილებს შეენდოთ, თუ მოინანიებენ, მაგრამ სამღვდელო დასთან შეერთების ნება მათ არ ეძლევათ. ხოლო იმათ შესახებ, ვისაც არ სურდა უღვთოება და არ პირველობდნენ ბოროტმორწმუნეობაში, მაგრამ ეს ძალით მოეხვია თავს გაჭირვებისა და იძულების გზით, მათ დაადგინეს შენდობაც და სამღვდელო დასში შერაცხვის უფლების მიცემაც, მით უმეტეს, თუ ისინი ჯეროვნად გასცემდნენ პასუხს, რომ ეს მოხდა გარკვეული მიზეზით და დაამტკიცებდნენ, რომ არ არიან უღვთოების მიმდევრები. იმის გამო, რომ ვინმე უღმერთო არ დაეყენებინათ მათ ადგილას და არ გაეხრწნათ ეკლესია, მათ ირჩიეს, დამორჩილებოდნენ ძალადობას და ეტვირთათ ეს სიმძიმე, ვიდრე წარეწყმიდათ ერი, როცა ამას ამბობდნენ, ჩვენთვის დამაჯერებელი უნდა იყოს მათი სიტყვები, რადგან მაგალითიც მოჰყავთ უდაბნოში მოსეს ძმა აარონი, რომელიც დაემორჩილა ერის მიერ რჯულის გადასვლას, რასაც ასე ხსნიდა: სჯობს ხალხი დარჩეს კერპთმსახურად, ოღონდ არ დაბრუნდეს ეგვიპტეშიო. ცხადი იყო, უდაბნოში დარჩენით დაცხრებოდნენ უღმერთოებისგან, ხოლო თუ ეგვპიტეში დაბრუნდებოდნენ, გაამრავლებდნენ და გაზრდიდნენ თავის უღმერთობას. ამ მიზეზის გამო შენდობა შეიძლებოდა მისი. ასევე შემცდართაც და იძულებით გზააცდენილთაც უნდა მიეცეთ შენდობა და უფლება იყონ კლირში (ეს დაწერილია რომში და მიღებულია რომის ეკლესიის მიერ). ამას ვუცხადებ შენს ღვთისმოსავობას, მტკიცედ დარწმუნებული იმაში, რომ მოიწონებ ამ დადგენილებას" (Послание св. Афанасия Великого к Руфиниану (Правило 3 Афанастия Великого) https://azbyka.ru/otechnik/Nikodim_Milash/pravila-svjatyh-ottsov-pravoslavnoj-tserkvi-s-tolkovanijami/128) (იხ. ასევე: დიდი სჯულისკანონი. საქ. საეკლ. კალენდარი. 1987. გვ. 460-461 – "აპოკ." რედ.).
 
როდესაც ეს წაიკითხეს, საბამ და მასთან ერთად მყოფმა ბერებმა თქვეს: "ეს არის არა მარტო ათანასეს ხმა, არამედ კრებათა ხმა, რადგან იგივე მამა ამბობს, რომ რომაელებმა და ბერძნებმა მიიღეს იგი. და ეს ხმა განსაზღვრავს მწვალებლობათაგან სინანულით მოქცეულთა მიღებას, მაგრამ არ უშვებს მათ ღმრთისმსახურებამდე".  
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "მამა ყოველ მოქცეულ მწვალებელზე როდი ამბობს, რომ ის მიღებულ არ იქნას კლირში, არამედ მწვალებლობის მეთაურებსა და მისდამი განსაკუთრებულად ერთგულებზე, და ისეთებზეც, რომლებიც სიტყვით, მართლმადიდებელთა თანდასწრებით, ამოფარებულნი არიან ჭეშმარიტებას, გონებით კი ბოროტმოქმედებენ. თუმცა, მოდი კვლავ წავიკითხოთ იმავე მამის ეს ეპისტოლე რუფინიანესადმი"
 
და როდესაც იკითხებოდა ადგილი, სადაც ნათქვამია: "დაცემულებს და უღვთოებისკენ გადახრილებს შეენდოთ, თუ მოინანიებენ, მაგრამ სამღვდელო დასთან შეერთების ნება მათ არ ეძლევათ. ხოლო იმათ შესახებ, ვისაც არ სურდა უღვთოება და არ პირველობდნენ ბოროტმორწმუნეობაში, მაგრამ ეს ძალით მოეხვია თავს გაჭირვებისა და იძულების გზით, მათ დაადგინეს შენდობაც და სამღვდელო დასში შერაცხვის უფლების მიცემაც, მით უმეტეს, თუ ისინი ჯეროვნად გასცემდნენ პასუხს, რომ ეს მოხდა გარკვეული მიზეზით", პატივდებულმა ბერებმა თქვეს: "აი, როგორც ვამბობდით, ეს მამა დაცემულებს სამღვდლო ხარისხებში არ შეიწყნარებს".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "არ არის ისე, როგორც თქვენ ფიქრობთ: ეს მამა იმათ, ვინც არ მოთავეობდა მწვალებლობას, არამედ მიდრეკილი იყო ძალადობით, სასულიერო ხარისხებში შეიწყნარებს. ის არ იღებდა მხოლოდ იმათ, ვინც პირველობდა მწვალებლობაში ან თვითონ იყო ახალი მწვალებლობის შემომღები და ეს კარგია, ბრწყინვალეა და სამართლიანია. და ეკლესიამ ხუთჯერ იხილა დევნილი წმიდა ათანასე; რადგან რამოდენიმეჯერ მიაშურა რომს და სამარცხვინოდ განიდევნა იქიდან არიანული მწვალებლობის მოთავეებისგან. ხოლო როდესაც ბრუნდებოდა და კვლავ ხელმძღვანელობდა ეკლესიას, მისი მტრები დროებით იცვლებოდნენ და მას უერთდებოდნენ. თუმცა, მისი წასვლის შემდეგ, კვლავ თამამდებოდნენ, ადრინდელ მწვალებლობას უბრუნდებოდნენ და მართლმორწმუნეთა დევნას იწყებდნენ. ამიტომაც, ვფიქრობ, მამა სწორედ ამდაგვართა მიღების წინააღმდეგი იყო სამღვდლო დასში, რადგან თვით მანაც და მართლმადიდებელმა ქრისტიანებმაც ბევრი ჭირვება განიცადეს მათგან".
 
პატივდებულმა ბერმა საბამ თქვა: "ეს მამა გულღრძო არ არის".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "ეს აშკარაა: რადგან ის არავის არ მიაგებდა ბოროტს ბოროტებისთვის. არამედ იყო ღმრთისმოშურნე და იცავდა რა ეკლესიას, ის უგუნურად როდი ანიავებდა თავის სიკეთეს, არამედ საღმრთო მოშურნეობას ანიჭებდა უპირატესობას".
 
იოანემ, პატივდებულმა ბერმა და აღმოსავლელ მღვდელმთავართა ადგილნაცვალმა, თქვა: "ბრწყინვალედ არის განსაზღვრული ეს საზღვარი და გაფრთხილებად გამოადგება ყველა მსმენელს".
 
ბერები კვლავ შეეკამათნენ და თქვეს: "მათ, ვინც იძულებით მიიდრიკა და ძალადობა განიცადა მამა (სასულიერო ხარისხებში) შეიწყნარებს. ამრიგად, დაე მათ გვითხრან, იყვნენ თუ არა ასე მიდრეკილნი და განიცდიდნენ თუ არა ძალადობას? ამიტომ განუდგნენ ისინი ჭეშმარიტებას?"
 
იპატიუსმა და მასთან ერთად მყოფმა ეპისკოპოსებმა თქვეს: "ჩვენ ძალადობა არ განგვიცდია, ასევე არც იძულებით მივდრეკილვართ; არამედ, დავიბადეთ რა ამ მწვალებლობაში, მასშივე აღვიზარდეთ".
 
თევდორემ, კატანის ღმრთივსათნო ეპისკოპოსმა, და მასთან ერთად სიცილიის უწმიდესმა ეპისკოპოსებმა, რომლებიც კატანელ დიაკვან ეპიფანესთან ერთად, სარდინიის ეპისკოპოს თომას ადგილს იკავებდნენ, თქვეს: "წმიდა მამათა წაკითხული განწესებანი წარმოთქმული იყო ნავატიანელებთან, ენკრატიტებთან და არიანელებთან დაკავშირებით; რომელ მათგან უნდა განვაკუთვნოთ ამ მწვალებლობის მოთავენი?"
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "ჩვენ ვხედავთ, რომ მანიქეველებიც არ შეიწყნარებდნენ ხატებს, და მარკიანელებიც, ასევე ქრისტეს ბუნებათა შემრევნიც".
 
ეპიფანემ, კატანის ეკლესიის დიაკვანმა და სარდინიის ეპისკოპოს თომას ადგილნაცვალმა, თქვა: "ახლა გაჩენილი მწვალებლობა ადრე არსებულებზე ნაკლებად წარმწყმედელია თუ მეტად?"
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "ბოროტება როგორც არის ისე რჩება, განსაკუთრებით საეკლესიო საქმეებში; რაც შეეხება დოგმატებს, მცირეში შეცდებიან თუ დიდში, სულერთია; ამიტომ, როგორც ერთ, ასევე მეორე შემთხვევაში ირღვევა ღმრთის სჯული".
 
იოანემ, პატივდებულმა ბერმა და აღმოსავლელ მღვდელმთვართა ადგილნაცვალმა, თქვა: "ეს მწვალებლობა ყველა მწვალებლობაზე უარესია. ვაი ხატმებრძოლთ! მათი მწვალებლობა ყველაზე უარესია; რადგან ის ქელავს მაცხოვრის საღმრთო განგებულებას".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "ჩვენი მამის ათანასეს მიერ ნათქვამი გვაქეზებს იმისკენ, რომ მივიღოთ ისინი, თუკი პატივდებული ეპისკოპოსები კიდევ რამეში არ შემცდარან".
 
წმიდა კრებამ თქვა: "დაე წაკითხულ იქნას სხვა მოწმობებიც".
 
(იკითხება მეოთხე მსოფლიო კრების ფრაგმენტი იუვენალი იერუსალიმელისა (9) და ილირიელ ეპისკოპოსთა (10) შემოერთების შესახებ, ასევე ფრაგმენტი რუფინუსის საეკლესიო ისტორიიდან (11), სოკრატე სქოლასტიკოსის საეკლესიო ისტორიიდან (12, 13) და სხვა).

_________________
 
9. Деяния четвертого Вселенского собора (о присоединении Ювеналия Иерусалимского и др. участников 2-го Ефесского собора): https://azbyka.ru/otechnik/pravila/dejanija-vselenskikh-soborov-tom3/1_3#sel=288:826,288:838, https://azbyka.ru/otechnik/pravila/dejanija-vselenskikh-soborov-tom3/1_3#sel=288:826,288:838;319:295,319:323.
 
10. Деяния четвертого Вселенского собора. Фрагмент о присоединении иллирийских епископов. https://azbyka.ru/otechnik/pravila/dejanija-vselenskikh-soborov-tom3/1_3_31#sel=988:157,988:170.
 
11. Руфин. Церковная история цит. по https://azbyka.ru/otechnik/pravila/dejanija-vselenskikh-soborov-tom7/1_9#sel=106:1,106:164;137:1,137:289. რუფინუსის წიგნის რუსულ თარგმანში მოცემული თავი არ არის.
 
12. Сократ Схоласт. Церковная история https://azbyka.ru/otechnik/Sokrat_Sholastik/tserkovnaja-istorija-socrata/2#sel=70:37,70:59
 
13. Сократ Схоласт. Церковная история https://azbyka.ru/otechnik/Sokrat_Sholastik/tserkovnaja-istorija-socrata/2#sel=70:37,70:59;77:276,77:294;77:340,77:398
_________________


III. წმ. ტარასის შენიშვნა კონსტანტინოპოლის პატრიარქ წმ. ანატოლის შესახებ, რომელიც ხელდასხმული იყო მწვალებელთა მიერ

(იკითხება ფრაგმენტი) თევდორე წიგნისმკითხველის საეკლესიო ისტორიის მეხუთე წიგნიდან. "დიოსკორემ, კანონთა სულისკვეთების საწინააღმდეგოდ, თავს უფლება მისცა რა კონსტანტინოპოლის საეპისკოპოსოში ჩაეტარებინა ხელდასხმები, ეპისკოპოსის ხარისხში ასწია ვინმე ანატოლი, რომელიც კონსტანტინოპოლში ჩასული იყო ალექსანდრიის ეკლესიის პასუხებით. დიოსკორთან ერთად თანამსახურობდა ევტიქიც. ანატოლიმ, რომელმაც არ იცოდა, თუ რა გამოვიდოდა აქედან, მადლიერებით მიუგო მას: სადაც გინდ მისულიყავი, ყველგან ხელს ასხამდი. ეს იყო პროტოგენესა და ასტერიუსის კონსულობის დროს".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "რას იტყვით ანატოლის შესახებ? განა ის არ იყო წმიდა მეოთხე მსოფლიო კრების თავმჯდომარე? არადა ხელდასხმული იყო უკეთურ დიოსკორეს მიერ ევტიქის თანდასწრებით (თანამსახურებით). ასევე ჩვენც შევიწყნარებთ მწვალებელთა მიერ ხელდასხმულებს, ისევე როგორც ანატოლი იყო შეწყნარებულ; და კვლავაც, ჭეშმარიტად არსებობს საღმრთო გამონათქვამი, რათა შვილები არ უნდა მოწყდნენ მამების ნაცვლად, არამედ ყოველი უნდა მოკვდეს საკუთარი ცოდვის გამო (შეად. ეზეკ. 18:1-4), და ბოლოს ხელდასხმა ღმრთისგანაა. მაგრამ რადგან, შესაძლოა, ზოგიერთმა ეჭვი შეიტანოს ანატოლისთან დაკავშირებით, დაე წაკითხულ იქნას ის, რაც მას ეხება".
 
(იკითხება ფრაგმენტები მეოთხე მსოფლიო კრების საქმეებიდან წმ. ანატოლი კონსტანტინოპოლის შემოერთების და თავმჯდომარეობის შესახებ, ასევე ფრაგმენტი წმ. საბას ცხოვრებიდან).

 
 
IV. VI მსოფლიო კრებაზე მონაწილე ეპისკოპოსთა შესახებ, რომლებიც ხელდასხმულნი იყვნენ მონოთელიტების მიერ, წმ. ბასილი დიდის ეპისტოლეს შესახებ ნიკოპოლელთა მიმართ, და მათ შესახებ, ვინც მწვალებელთაგან მიიღო ხელდასხმა კრებითი განსაზღვრების შემდეგ.
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "მაგრამ წმიდა მეექვსე მსოფლიო კრებაზე შეკრებილთაგან ძალიან ბევრი, რა თქმა უნდა, ხელდასხმული იყო სერგის, პიროსის, პავლეს და პეტრეს, მონოთელიტური მწვალებლობის მოძღვართა მიერ; რადგან მათ მემკვიდრეობითად ეპყრათ კონსტანტინოპოლის კათედრა. პეტრეს შემდეგ, რომელსაც მათგან ყველაზე ბოლოს ეპყრა კონსტანტინოპოლის საყდარი, მეექვსე კრებამდე გავიდა არა უმეტეს თხუთმეტი წლისა. და თვით მღვდელმთავრები: თომა, იოანე და კონსტანტინე, რომლებიც იყვნენ კონსტანტინოპოლის კათედრაზე დროის ზემოთხსენებულ მონაკვეთში, ხელდასხმულნი იყვნენ ზემოთხსენებული მწვალებლების მიერ, მაგრამ ეს მათთვის არავის ჩაუთვლია დანაშაულში. ორმოცდაათი წელი გრძელდებოდა იქ ეს მწვალებლობა. მაგრამ მეექვსე მსოფლიო კრების მამებმა ანათემას გადასცეს მხოლოდ ეს ოთხი, თუმცა თვითონაც მათგან იყვნენ ხელდასხმულნი.
 
წმიდა კრებამ თქვა: "ეს აშკარაა".
 
კონსტანცის უწმიდესმა ეპისკოპოსმა კონსტანტინემ თქვა: "პატივდებულო ძმებო! საკმარისად არის დამტკიცებული, რომ ის მწვალებლები, რომლებიც მოექცევიან, მიღებულ უნდა იქნენ. მაგრამ თუ ვინმე წინასწარგანზრახვით გადავა მწვალებლებთან და მათგან ქიროტონიას მიიღებს, არ იქნას შეწყნარებულ".
 
პატივდებულმა ბერებმა თქვეს: "ამასთან დაკავშირებით არსებობს წმიდა ბასილის დიდის ეპისტოლე და ვითხოვთ წაკითხულ იქნას იგი".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "დაე წაკითხულ იქნას".
 
კონსტანტინემ, ნოტარიუსმა და დიაკვანმა წაიკითხა: "არ ვცნობ ეპისკოპოსად, ვერც ქრისტეს მღვდელთა რიცხვს მივათვლიდი იმას, ვინც შებღალული ხელებით იქნა დაყენებული საწინამძღოლოდ რწმენის დარღვევისათვის. ეს არის ჩემი გადაწყვეტილება. თქვენ კი, თუ რამ საერთო გაქვთ ჩვენთან, ცხადია, ამავე შეხედულბისა იქნებით. ხოლო თუ საკუთარ თავზე დაყრდნობით გადაწყვეტთ რამეს, ყოველი ადამიანი საკუთარ შეხედუელბაზე აგებს პასუხს, ჩვენ კი უბრალონი ვართ ამ სისხლისგან (მათე 27:24). ეს მოგწერეთ არა იმის გამო, რომ თქვენ არ გენდობით, არამედ რათა ჩემი აზრის გაცნობის შემდეგ განმტკიცდეს ზოგიერთი ისეთი ადამიანი, ვინც ყოყმანობს, როდესაც გაიგებს ჩემს აზრს, რომ ზოგიერთები, რომლებიც დაშვებულ არ იქნენ თანაზიარობაში, ისეთებიც კი, ვისაც ხელდასხმა არ მიუღია მწვალებელთაგან, მშვიდობის დამყარების შემდეგ, აწყდებიან სიძნელეებს მითვალულ იქნან სასულიერო პირთა კრებულში" (Свт. Василий Великий. Письмо 232 (240). К никопольским пресвитерам. Фрагмент https://azbyka.ru/otechnik/Vasilij_Velikij/pisma/232#sel=10:49,11:45).
 
პატივდებულმა ბერებმა თქვეს: "აი მამამ უარყო მწვალებელთ ხელდასხმა, როდესაც თქვა: "არ ვცნობ ქრისტეს მღვდლად იმას, ვინც შებღალული ხელებით იქნა დაყენებული საწინამძღოლოდ რწმენის დარღვევისათვის".
 
წმიდა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "მეც მეზიზღება ამ მიზნით, ანუ რწმენის დარღვევისთვის ხელდასხმულნი, განსაკუთრებით თუ იყვნენ მართლმადიდებელი ეპისკოპოსები, რომელთაგანაც შეიძლებოდა ხელდასხმის მიღება. ასეთია წმიდა მამის აზრი. თუ ვინმე გაბედავს ქიროტონიის მიღებას განკვეთილ მწვალებელთაგან კრებითი განსაზღვრებისა და ეკლესიათა თანხმიერი აზრის გამოთქმის შემდეგ მართლმადიდებლობასთან დაკავშირებით, დაემხოს პატივისგან". წმიდა კრებამ თქვა: "ეს მსჯელობა სამართლიანია".
 
პატივდებულმა ბერებმა თქვეს: "მაგრამ, რატომ არის ეპისტოლეს ბოლოში ნათქვამი: "მშვიდობის დამყარების შემდეგ, აწყდებიან სიძნელეებს მითვალულ იქნან სასულიერო პირთა კრებულში" ? აი ახლაც, მშვიდობის დამყარების შემდეგ მწვალებელთაგან ხელდასხმულები არ მიიღებიან".
 
უწმიდესმა პატრიარქმა ტარასიმ თქვა: "მამას არ უთქვამს, მათი მიღება არ გვმართებსო, არამედ (გამოხატა აზრი), რაიმე სიძნელე არ შეხვედროდა იმათ, ვინც ისურვა მართლმადიდებლურ კლიროსთან შეეღტება; რადგან მართლაც ეს ხდეება დაუბრკოლებლად სიძნელეების გარეშე. ამრიგად, ღვთაებრივმა მამამ, იმ დროს, როდესაც ძალიან ბევრი იყო მართლმადიდებელი ეპისკოპოსი, ეკლესიის შვილებს აუკრძალა არიანელთაგან მიეღოთ ქიროტონია; რადგან ამ შემთხვევაში მათ არ ექნებოდათ არანაირი გამართლება. ხოლო ეს რომ ნამდვილად ასეა, ჩანს იქიდან, რომ მის შემდეგ არსებულმა ეკლესიის მემკვიდრეებმა, რომელთაც კარგად უწყოდნენ წმიდა მამის აზრი, შეიწყნარებდნენ მწვალებელთაგან ხელდასხმულებს, თუკი ისინი გამოსწორდებოდნენ, როგორც ეს ადრე წაკითხულიდან გავიგეთ; რადგან მამაბს ყველგან თანხმიერება ჰქონდათ და მათ შორის არ არის არანაირი წინააღმდეგობა, მათ მხოლოდ ეწინააღმდეგებიან ისინი, ვისაც მათი ბრძნული მიზნები არ ესმით".
 
პატივდებულმა ბერებმა თქვეს: "გაუგებრობა მართებულად არის გადაწყვეტილი".
 
წმიდა კრებამ თქვა: "დაე წაიკითხონ თავიანთი უარყოფანი წინამდებარე ეპისკოპოსებმა, როგორც კათოლიკე ეკლესიისკენ მოქცეულებმა" (Деяния седьмого Вселенского собора. Деяние 1. https://azbyka.ru/otechnik/pravila/dejanija-vselenskikh-soborov-tom7/1_9#sel=60:1,208:15).

გაგრძელება იქნება.

თარგმანი: "აპოკ." რედ. თბილისი. 2022 წ. ივლისი.

წყარო: https://vk.com/@aletheia-cheirotonia-haereticorum
Назад к содержимому