უსჯულოების საიდუმლო - ღამის ძმები - აპოკალიფსისი

მასონობაზე წერა რთული და უკიდურესად უმადური საქმეა. ის რთულია იმიტომ, რომ ორდენის წარმოშობას, საქმიანობასა და მიზნებს ისეთი წყვდიადი ფარავს, რომ ხშირად ხელის ცეცებით გვიწევს გზის გაკვლევა და ზოგჯერ სრულიად გაუმჭვირვალე სიბნელეშიც კი ხეტიალი. თავად მასონებისგან მომდინარე ყველა ცნობაც კი აშკარა, დაუფარავი სურვილით არის დაწერილი, რომ კიდევ უფრო გასქელდეს ის წყვდიადი, რომელიც ისედაც ფარავს მათ. ამ სურვილს ისინი არც "პროფანების" წინაშე მალავენ, როგორც ისინი უწოდებენ ადამიანებს, რომლებიც "მასონობის ნათლით არ არიან განათლებულნი". მათი წიგნები, რომლებიც "ერისკაცებისთვის", ანუ "პროფანებისთვის", არის დაწერილი, უმეტესწილად შემდეგი სიტყვებით იწყება: "ეს წიგნი, თავისთავად ცხადია, შეიცავს მხოლოდ იმას, რაც მასონური წრეებიდან არამასონურ საზოგადოებამდე შეიძლება აღწევდეს".

მწერლებს, რომელთაც სურთ, კაცობრიობის სასიკეთოდ, გააფრთხილონ თავიანთი მოყვასნი და იხსნან ისინი იმ ადამიანთა მეტად დამღუპველი გავლენისგან, რომლებიც მხოლოდ ღამით იკრიბებიან, თითქოს დღის სინათლის ეშინიათო, არ ძალუძთ გაერკვნენ იმ წინააღმდეგობათა, სიცრუისა და მოტყუების უზარმაზარ მასაში, რომლითაც ისინი, ვისაც სამართლიანად უნდა ეწოდოს "ღამის ძმები", სამმაგი ჯავშნით იფარავენ თავს.

პირველი და ყველაზე ბუნებრივი კითხვა: "საიდან წარმოიშვა მასონობა და დიდი ხანია თუ არა, რაც ის არსებობს?" — თითქმის ყველა ავტორის მიერ სხვადასხვაგვარად წყდება.

ვერც მეორე და ბუნებრივ კითხვაზე: "რისთვის დაარსდა ეს ორდენი?" — ვპოულობთ დადებით პასუხს. ვის სასარგებლოდ მოქმედებს იგი? ის კი დაჟინებით მოქმედებს საუკუნეების განმავლობაში და თავის დამანგრეველ მიზნებს მისდევს; ზოგჯერ ღიად მოქმედებს, როგორც ჩვენს დროში საფრანგეთსა და პორტუგალიაში, მაგრამ უმეტესწილად თითქმის გაუმჭვირვალე საიდუმლოების წყვდიადში იმალება.

არსებობს ორი ვარაუდი: ან მასონობა ინგლისის საქმეა, რომელსაც სურს, ყველა სხვა ხალხი ანარქიამდე მიიყვანოს, რათა მსოფლიო ბატონობა ხელში ჩაიგდოს, ან ის იუდეველებმა შექმნეს იმავე მიზნის მისაღწევად. ინგლისის განსაკუთრებული როლის დამტკიცება მასონობის გავრცელებაში ისტორიულად ადვილია, რადგან მთელ მსოფლიოში ყველა ლოჟის დამაარსებლები ყოველთვის ინგლისელები იყვნენ.

იუდეველთა გავლენის ისტორიულად მიკვლევა ჯერჯერობით შეუძლებელია. მისი არსებობის დამტკიცება ფაქტებით ძალიან რთულია. ამის დამტკიცება მხოლოდ ლოგიკური მსჯელობით არის შესაძლებელი. უკვე ორ ათასწლეულზე მეტია, რაც ისინი დედამიწის ზურგზე არიან მიმოფანტულნი; ხშირად დევნილნი, შეუვალნი და შურისმაძიებელნი, არიელი ხალხების მოძულენი, იუდეველები, რომლებიც საიდუმლოდ მოქმედებას არიან შეჩვეულნი, თუნდაც თვითგადარჩენის გრძნობიდან გამომდინარე, ყოველთვის მსოფლიო ბატონობაზე ოცნებობდნენ. ამის მიღწევა მათ მხოლოდ მაშინ შეუძლიათ, როდესაც ქრისტიანული ცივილიზაციის ყველა საფუძველი დაინგრევა. ამისათვის კი საჭიროა დაუნდობელი ომი გამოუცხადონ ქრისტიანობას, მონარქიულ წყობას, ოჯახურ საწყისსა და საკუთრების უფლებას, ანუ გააკეთონ ის, რასაც მასონობა აკეთებს.

მაგრამ საქმე მხოლოდ ამ ორ საკითხს არ ეხება; თითქმის ყველაფერი, რაც თავისუფალ ქვისმთლელებს შეეხება, გაურკვეველი რჩება. საეჭვოა, ორდენის ისტორიკოსთაგან თუნდაც ერთმა, რომელიც თავად არ მიეკუთვნება მას, დარწმუნებით შეძლოს თქმა, რომ მან ზუსტად და უშეცდომოდ აღწერა მასონურ ორდენში ამა თუ იმ ხარისხში მიღების მთელი რიტუალი, ანუ წესი. საქმე ის არის, რომ რიტუალის აღწერისას ის უნდა დაეყრდნოს მასონურ ფსევდოგამჟღავნებებს, მაშინ როიდესაც საფრანგეთში "ღამის ძმებთან" მიმართებით უკვე ჩამოყალიბდა აფორიზმი: "ლაპარაკობ, მაშასადამე, იტყუები!"

თავისუფალ ქვისმთლელთა შესახებ დაწერილ თხზულებათაგან, ჩემი ღრმა რწმენით, ყველაზე მეტად სანდო ის ნაშრომებია, რომლებიც კათოლიკე მღვდლებს ან მათთან დაახლოებულ ადამიანებს ეკუთვნით. იმ იშვიათ შემთხვევებში, როდესაც თავიანთ ცდომილებებში სინანული აღეძვრებათ და ჭეშმარიტებას შეიცნობენ, მონანული მასონები სიკვდილის წინ სრულ სინანულს გამოთქვამენ და თავიანთ სულიერ მოძღვარს მთელ სიმართლეს ეუბნებიან. მათი სიკვდილის შემდეგ მოძღვარს, თავისი სულიერი შვილების სახელების გაუმჟღავნებლად, არა მხოლოდ აქვს უფლება, არამედ ვალდებულებაც კი გააჩნია, სხვა ქრისტიანებს მოუთხროს მათი სიკვდილისწინა აღსარების შესახებ, რათა იხსნას მათი სულები იმ დაღუპვისგან და იმ ჭეშმარიტად დემონური მარწუხებისგან, რომლებშიც მრავალი წინდაუხედავი ადამიანი ექცევა, როდესაც ორდენში შედის: ზოგჯერ ცარიელი და ამაო ცნობისმოყვარეობის გამო, ზოგჯერ პატივმოყვარეობის გამო, ზოგჯერ კი უბრალოდ კომერციული გათვლებით, რადგან "ძმების" მიერ ერთმანეთის მხარდაჭერა ყველასთვის ცნობილია.

ჩემი ამოცანის ფარგლებში არ შედის არც ორდენის წარმოშობის შესწავლა და არც მისი შინაგანი წეს-წყობილების აღწერა. აქ მე მსურს მხოლოდ დავამტკიცო, რომ:

ზემოხსენებული მიზნების მისაღწევად ისინი სამი საშუალებით მოქმედებენ, კერძოდ: მზაკვრობით, ძალადობითა და ღალატით.

აბრა, რომლის საშუალებითაც ისინი გულუბრყვილო ადამიანებს თვალს უბრმავებენ, ასევე სამი სიტყვისგან შედგება: "თავისუფლება, თანასწორობა და ძმობა".

ამას ემატება: "სიყვარული კაცობრიობისადმი, ქველმოქმედება და ზნეობრივი განათლება".

ზემოთ ვთქვი, რომ ჩემი ამოცანა უმადურია. ის უმადურია იმიტომ, რომ ჩემს სიტყვებს ცოტა თუ დაიჯერებს. ჩვენი საზოგადოების უმეტესობამ ან საერთოდ არაფერი იცის თავისუფალ ქვისმთლელთა ორდენის არსებობის შესახებ და ამიტომ მხოლოდ მხრებს იჩეჩავს, როდესაც "ღამის ძმებზე" საუბრობენ, რადგან მათ ან საერთოდ არარსებულად მიიჩნევს, ან ფიქრობს, რომ ისინი სრულიად უვნებელი, მეოცნებე უცნაურობები არიან. ჩემს თანამოქალაქეთა მეორე, საბედნიეროდ, ჯერ კიდევ მცირერიცხოვანმა ნაწილმა მათ შესახებ ჩემზე გაცილებით მეტი იცის, მაგრამ, საშინელი ფიცით შეკრულმა, არა მხოლოდ უნდა დაიდუმოს, არამედ ჯიუტადაც უნდა უარყოს სიმართლე.

პრესა, გარდა უკიდურესად მემარჯვენე გამოცემებისა, დუმილით უვლის გვერდს ანტიმასონური შინაარსის ყოველ წიგნსა თუ ბროშურას ან ცდილობს მისი ავტორის დაცინვას. პრესას არც კი სურს მიანიშნოს ორდენის არსებობაზე — არა მხოლოდ ჩვენთან, სადაც მას ჯერ კიდევ დამალვა და თავისთვის უფრო ხელსაყრელი კანონების მოლოდინი უწევს, არამედ დასავლეთ ევროპაში, ამერიკაში, აზიასა და ავსტრალიაშიც კი. იქ მასონური ლოჟები დაუბრკოლებლად განთავსებულნი არიან საკუთარ შენობებში, რომელთა ფასადებზე უზარმაზარი წარწერებია გამოფენილი: "ფრანკ-მასონური ლოჟა" (ამა და ამ სახელწოდების).

მასონობის ისტორიის კვლევის ამ ნაწილობრივი ცდისთვის გერმანია შემთხვევით არ ამირჩევია. ის ჩვენი უახლოესი მეზობელია. ამიტომ ასეთმა მოვლენამ, რომელიც კეთილმოწყობით სანიმუშო ქვეყანაში ვითარდება, გარდაუვლად უნდა ჰპოვოს ასახვა ჩვენთანაც და, თითქმის უეჭველია, უკვე ჰპოვა კიდეც.

მართალია, რუსეთში მასონობის გავლენა ამ მოკლე ნარკვევის ნაწილად არ უნდა იქცეს და არც ვაპირებ მასზე საუბარს, მაგრამ მაინც იმედი მაქვს, რომ მკითხველი დაფიქრდება. ის გაეცნობა "ღამის ძმების" მოქმედებებსა და მაგალითებს, რომლებიც, ავტორის შეფასებით, ყოველთვის დამანგრეველია ეკლესიისთვის, სახელმწიფოსთვის, ოჯახისა და საკუთრების უფლებისთვის. ეს ყველაფერი მხოლოდ გერმანიაში ხდება, სადაც ისინი ჯერ ისე ღიად არ მოქმედებენ, როგორც საფრანგეთში, იტალიაში, ესპანეთსა და პორტუგალიაში. მკითხველი, ვფიქრობ, დაფიქრდება იმაზეც, რაც ბოლო წლებში ჩვენთანაც ხდება.

გერმანიაში მასონობა უკვე ახლოს არის თავისი სანუკვარი მიზნის განხორციელებასთან. მივადევნოთ თვალი მის მოქმედებებს 1535 წლიდან ჩვენს დრომდე.